ओळी अशा

कारणच नाही म्हंटल्यावर

तक्रारी कुठे उरतात

ओळी अशा तोडक्यामोडक्या

मला कधीतरी स्फुरतात

🌿 सागरराजे निंबाळकर

उरला न वाली

🎯 उरला न वाली

झळा ग्रीष्माच्या झेलून

काया कणखर झाली

सुख-दुःख सांगावया

कुणी उरला न वाली

चोहीकडे फिरूनही

कुठे दिसेना वसंत

घेता आला न जवळ

जेव्हा पडला पसंत

🌿 सागरराजे निंबाळकर

मातीमध्ये

▪️मातीमध्ये शेवट होतो

आधार हवा होता जेव्हा

तेव्हाच तिने, पाठ फिरवली

सल छोटीशी, असेल ही पण..

दिमाखात मी, रोज मिरवली

कळेना मला, कुणास दावू

जखम आतली, भळभळणारी

कुठे राहिली, "जमात" शिल्लक

दुःख पाहून, हळहळणारी

साद दिली मी, ज्याला-ज्याला

हासून फक्त, निघून गेले

तहानलेले, विहंग सारे

कोण कसा मग, भरेल पेले

जमवली जरी, लाख संपदा

मातीमध्ये, शेवट होतो

माहीत जरी, आर्यसत्य हे..

गुरफटलेला, आहे जो-तो

🎯 सागरराजे निंबाळकर

आपापला प्रांत

▪️आपापला प्रांत..

घासातला घास । देता येतो ज्याला

ज्ञात खरी त्याला । माणुसकी ।।१।।

आधार शब्दांचा । फक्त धीर देतो

तात्पुरता नेतो । शांततेत ।।२।।

प्रवास सोबत । हातामध्ये हात

तीच खरी साथ । संकटात ।।३।।

कळतो माणूस । संकटात खरा

आटताना झरा । मदतीचा ।।४।।

जो जसा वागेल । तसा प्रतिसाद

खोटा आशावाद । नको उगा ।।५।।

जमाना भल्याचा । उरलेला नाही

माया, प्रेम काही । कुठे आहे? ।।६।।

गोतावळ्यापेक्षा । चांगला एकांत

आपापला प्रांत । पाहू आता ।।७।।

🎯 सागरराजे निंबाळकर

सुख म्हणजे काय असतं

▪️सुख म्हणजे नक्की काय असतं?

सागर सुख आणि दुःख नेमकं कसं सांगता येईल रे?

स्नेहा विचारत होती.

"सुख" ही जाहीर सभा आहे तर "दुःख" निवडणूक.

सभेत लाखोंची गर्दी होते पण प्रत्यक्ष निवडणूकीत मतदान किती असतं हे सांगायची आवश्यकता आहे का..?

सागर सांगत होता..

🎯 सागरराजे निंबाळकर

गाऱ्हाणं

▪️गाऱ्हाणं..

"काय रे शैलेश, एरव्ही तुझ्या रचनांवर भरभरून बोलणारे आज अगदी शांत का होते?"

सुयशने विचारलं.

यावेळी मी गाणं नाही "गाऱ्हाणं" मांडलं होतं !

शैलेश उत्तरला..

🎯 सागरराजे निंबाळकर

पहिला नमुना

दार मोडकं, गळकं छप्पर

डोळ्यामध्ये, गंगा-यमुना

धुंदीमधल्या, दुःख सरींचा

असाच असतो, पहिला नमुना

▪️सागरराजे निंबाळकर

गोडवा हवा

पुढे जायचे असल्यास मुखी गोडवा हवा

याच कारणे शोधत आहे मी मार्ग नवा

"कळपात रहा" सुचवले मला ज्याने-त्याने

उठता-बसता मिळते जिकडे फुकट वाहवा

कविता लिहिल्या लिहिल्या गझला जमतील तशा

मनात स्मरून कधी सूर्य तर कधी चांदवा

उपासमारी कायम असते नशिबी माझ्या

भुकेवर पुन्हा बोलू.. सध्या, दिवे मालवा

विकला आहे ऐंशी टक्के देश तसाही

त्यावर फतवा लाज स्वतःची स्वतः वाचवा

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

भोळे शंकर

"उमा" मी, तुम्ही.. भोळे "शंकर""

तुम्हीच "श्रद्धा" तुम्हीच ईश्वर

गोकुळ होते चक्क झोपडी

लेक धावते जेव्हा घरभर

बाप आतून शहाळ असतो

वाटला जरी वरून कणखर

सिंचन केले घामाचे मी..

असेच नाही फुलले वावर

हलका-फुलका कुणीच नाही

असते ओझे.. प्रत्येकावर

हसली जाई, लाजली जुई

हात तिचा मी मागितल्यावर

विकार जडतो मधुमेहाचा

प्रमाणात जर नसली "साखर"

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

राया

▪️कुडी नि पैंजण आणा राया..

नका दाखवू, खोटी माया

कुडी नि पैंजण, आणा राया ।।धृ।।

सांजसकाळी, झुरते दारी

कुठे हरवली, आहे स्वारी

दर्शन तुमचे, होण्या स्वामी

शोधत असते, युक्ती नामी

खुल्या मनाने, निवांत अगदी

बसा मंचकी, मज ऐकाया ।।१।।

लाजेने मी, किती अवघडू

हात राजसा, नका न पकडू

येईल कुणी, सोडा ना मज

उगा हेरता, अलगद सावज

बरी नव्हे ही, घाईघाई

ठेवा संयम, प्रेम कराया ।।२।।

घडायचे जे, घडून जाते

भक्कम राहो, अपुले नाते

उमा मी, तुम्ही.., भोळा शंकर

हवाय मजला, गणेश लवकर

संकटातही, टिकून राहू

शिरी असू दे, तुमची छाया ।।३।।

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

प्रत्येकाची अडचण

पहिली ओळ

पादाकुलक - १६ मात्रा [८+८]

दुसरी ओळ 

शुद्धसती - १२ मात्रा [८+४]

▪️प्रत्येकाची अडचण..

नाइलाजात, एक पाऊल

असे उचलले गेले

दुखवत ज्याने, नातीगोती

खूप दूरवर नेले

संघर्षाची, साथ लाभली

चढ-उतारही आले

एकाजागी, विसावल्याने

चिंतन बरेच झाले

प्रश्नचिन्हात, गुरफटलेली

अंतरातली गडबड

तोल नव्याने, सावरताना

पुन्हा एकदा पडझड

अशीच असते, थोडी-थोडी

प्रत्येकाची अडचण

कधी दुःख तर.., कधी खुल्याने

आनंदाची उधळण

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मुक्या व्यथांना

▪️मुक्या व्यथांना..

व्यथा बदलते, रूप नेहमी

कधी निरूत्तर, कधी बोलकी

भोई पुरता, खचून गेला

इतकी अवजड, नको पालखी

भेद असावे, हलके-फुलके

नको खोलवर, कृष्ण सावली

प्रश्न शेवटी, सतावतो मग..

दृष्ट सुखांना, कुणी लावली

काय करावे, कसे करावे

प्रश्न जरी हा, ज्याचा-त्याचा

नकळत होतो, उद्रेक आणि..

मुक्या व्यथांना, फुटते वाचा

सोपे करून, सहज ओळखा

मनात आहे, काय नेमके

भेद पडतील, गळून सारे

दिसू लागेल, एकसारखे

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

द्वार मनाचे

▪️द्वार मनाचे..

सरले अंतर, नकळत अवघे 

प्रवास सारा, मजेत झाला 

आठवणींनी, भरून ओंजळ

कुबेर डोलत, कुठे निघाला

हाक मारली, तरी न त्याने

कधी पाहिले, फिरून मागे

जाता-जाता, करून गेला

निपचीत पुन्हा, नशीब जागे

द्वैत म्हणू की, चंचलतेचा

शाप भोगतो, निर्मळ वारा

क्षणात इकडे, क्षणात तिकडे

एकाजागी, नाही थारा

असो ! नव्याने, जाऊ चालत

यात्री आपण, या विश्वाचे

गाठीभेटी, सहज होतात

खुले ठेवता, द्वार मनाचे

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मो - ८८ ७९८९ ७७९७

उतराई होऊ कसा

🌺 उतराई होऊ कसा..

तुझ्या मायेची सावली

दाह संपवते सारा

वाटे, तुझ्या पोटी आई

जन्मा यावे मी दुबारा

तूच देवकी, यशोदा

तूच विठू, रखुमाई

उतराई होऊ कसा..

तुझ्या ऋणातून आई

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

द्यावे झोकून

🌺 द्यावे झोकून..

लाख येवो अडसर

चालू ठेवावी प्रगती

स्वयं परीक्षण होता

गुंग होत नाही मती

खेळ यशापयशाचा

चालू असतो नेहमी

द्यावे झोकून स्वतःला

काही पडू नये कमी

🌿 सागरराजे निंबाळकर

गमक यशाचे

🎯 गमक यशाचे..

घेण्या उत्तुंग भरारी

पंख लाभो गरूडाचे

कष्ट, संयम, चिकाटी

आहे गमक यशाचे

यश, ऐश्वर्य, कीर्तीचा

वेल भिडो गगनाला

पाय जमिनीलगत

राहो प्रत्येक क्षणाला

कधी मलमल कधी

खाचखळग्यांची वाट

सत्कर्माने उगवते

नित्य सुखाची पहाट

झेप शिकवते छान

एक धडा प्रत्येकाला

लीन जेवढा चरणी

तितकाच मोठा झाला

पंख असो कोणतेही

त्यात शिरू नये हवा

झेप घेताना मिळतो

रोज अनुभव नवा

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मो - ८८ ७९८९ ७७९७

मिठीचा सहारा

🌹 मिठीचा सहारा..

सखे गुलाबी थंडीत

झोंबतोय गार वारा

आठवतो अशावेळी

तुझ्या मिठीचा सहारा

पसरली चोहीकडे

दाट धुक्याची चादर

पाना-पानावर जसा

शुभ्र दवाचा वावर

तुझ्या बटेला सारत

करू का मी लाडीगोडी

तुझ्या एका इशाऱ्याने

सुटतील सारी कोडी

मला ओढून जवळ

घट्ट देते आलिंगन

खरं-खरं सांग प्रिये

कसे ओळखते मन

विझवूया दिवे आता

रात्र बहरात आली

माझ्या ओठांना कळूदे

तुझ्या ओठांची खुशाली

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

तुझ्या सोबतीने

▪️तुझ्या सोबतीने..

तुझ्या सोबतीने होतो

माझा सुखद प्रवास

कधी शीतल चांदणे

कधी फुलांची आरास

येवो प्रसंग कसाही

सोडू नको माझा हात

तूच ध्येय शेवटचे

तूच माझी सुरूवात

🌿 सागरराजे निंबाळकर

दोन चाकं संसाराची

👫🏻 दोन चाकं संसाराची

ध्यानीमनी नसताना

जेव्हा दुरावती नाती

तेव्हा वाढून अबोला

होते संसाराची माती

जर वाटत असेल

कधी सुटू नये हात

काही करायच्या आधी

घेत जावे विश्वासात

प्रेम आणि समर्पण

दोन चाकं संसाराची

त्यात वंगण सुखाचे

कुठे नाही थांबायची

जसे रूसतो, फुगतो

तशी मायाही असावी

एक मसावी होईल

व्हावे दुज्याने लसावी

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

सोडू नये धीर

▪️सोडू नये धीर

जटील समस्या । परीक्षा बघते

अशक्य वाटते । सर्वकाही ।।१।।

संकटात कधी । सोडू नये धीर

लावून अबीर । संयमाचा ।।२।।

असते उत्तर । प्रत्येक प्रश्नाला

चालना मनाला । दिली जर ।।३।।

तोल ढळल्यास । पुन्हा सावरावे

हळूहळू जावे । ध्येयापाशी ।।४।।

प्राप्त होते सिद्धी । तपश्चर्येमुळे

उद्धारावी कुळे । सन्मार्गाने ।।५।।

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

स्वप्नांची आखणी

🎯 स्वप्नांची आखणी

जुन्या आठवांचा । घालूनिया मेळ

खेळूयात खेळ । भविष्याचा ।।१।।

नकळत जे-जे । गेले हातातून

दुःख मागाहून । नको त्याचे ।।२।।

जमाना भल्याचा । उरलेला नाही

खोटी कार्यवाही । जिथे-तिथे ।।३।।

मनामध्ये एक । ओठांवर दुजे

होती सारे खुजे । क्षणोक्षणी ।।४।।

सुखी, समाधानी । व्हावे सारेजण

वेचूयात कण । सन्मार्गाचे ।।५।।

स्वप्नांची आखणी । यथायोग्य करू

ओंजळीत भरू । सुखदुःख ।।६।।

लांघू संयमाने । प्रपंच सागर

करून आदर । भावनांचा ।।७।।

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

उत्तरदायित्व

उत्तरदायित्व तुझ्या स्वप्नांचं

मी केव्हाच स्वीकारलं राणी

आता स्मित असूदे ओठी

नको डोळ्यामध्ये पाणी

🌿 सागरराजे निंबाळकर

श्रद्धा अपार

बाकी आहे, लढणे अजून

इतक्यात कशी, होईल हार

धैर्य नि संयम, दैवत माझे

आहे त्यावर, श्रद्धा अपार

🌿 सागरराजे निंबाळकर

शब्द देताना तिला

शब्द देताना तिला

मी गहिवरलो थोडा

हेच माझं प्रेम अखंड

अन हाच अनामिक ओढा

🌿 सागरराजे निंबाळकर

कौतुकाचा धनी

▪️कौतुकाचा धनी

अपुल्या वाटेने । चालूयात आता

नको येता-जाता । नमस्कार ।।१।।

करतील जे-ते । स्वतःची प्रगती

चालवून मती । हवी तशी ।।२।।

सल्ला देणे हल्ली । वाटे मज पाप

जणू शिव्याशाप । दिल्यापरी ।।३।।

केले ज्यांचे भले । जाण त्यांना नाही

भलतेच काही । मुखी आज ।।४।।

फिरून-फिरून । तहान लागली

विहीर खोदली । स्वार्थापोटी ।।५।।

जुळवतो आहे । प्रत्येकाशी आता

टेकवून माथा । खोटा-खोटा ।।६।।

होत नाही पूर्ण । एकही मनिषा

चुकतेय दिशा । कदाचित ।।७।।

उठता-बसता । घ्यावे गुळपाणी

गोड होते वाणी । दिसामाजी ।।८।।

शक्य आहे होणे । कौतुकाचा धनी

ठेऊ नये मनी । अढी फक्त ।।९।।

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

येईल गाव

सुंदर हिरवे येईल गाव

बोट नाखवा किनारी लाव

वरवर असते कौतुक सारे

कोण पाहतो आतले घाव

आत घेतात चढ्या दराने

बाहेर मात्र करतात भाव

पैसा-अडका सगळं आहे

पण ममतेचा प्रचंड अभाव

कधी न कळला मला विसावा

पळत राहिलो उगा भरधाव

निष्फळ ठरल्या चर्चा म्हणून

ज्याचा-त्याने घेतला ठाव

कुणाकुणावर संशय घ्यावा

प्रत्येकाचे वेगळे डाव

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

असो

▪️असो !

"काय रे सागर, समोर खड्डा असूनही तू पंकजला सांगितलं का नाहीस?"

तो मोबाईलमध्ये दंग असतो ते आवडत नाही, की आणखी काही...?

यश विचारत होता.

मोबाईलबद्दल काही तक्रार नाही मला.

मागच्यावेळी त्याने उत्तर दिलं होतं, "तुला काय वाटतं तूच बघून चालतोस?"

असो ! सागर उत्तरला..

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

घरचा आहेर

🤗 घरचा आहेर..

टीकेस लोकांच्या । हलक्यात घ्यावे

कृतीतून द्यावे । शालजोडे ।।१।।

बुद्धी भ्रष्ट ज्याची । त्याला नसे जाण

मान, अपमान । सारखाच ।।२।।

करावी लागते । तपस्या कठोर

चूक, बरोबर । ओळखून ।।३।।

पायरी स्वतःची । त्वरे ओळखावी

कल्पनेच्या गावी । रमू नये ।।४।।

जरी कळपाने । केला कुणी वार

मानावे आभार । दुर्जनांचे ।।५।।

हा म्हणे, तो म्हणे । ज्याचे त्याच्याकडे

सनई चौघडे । नको उगा ।।६।।

आत एक आणि । वेगळे बाहेर

घरचा आहेर । देऊ त्यांना ।।७।।

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

शोध माझा

▪️शोध माझा घे मनावर

प्रश्न मी अन् मीच उत्तर

शोध माझा घे मनावर

गोड हसली लाजलीही

भेट पहिली योजल्यावर

स्पष्ट झाले सर्व काही

चेहऱ्याला वाचल्यावर

मोल कळले जिंकण्याचे

ऐनवेळी हारल्यावर

काय छोटे काय मोठे

गोड सारे मानल्यावर

घर उजळले केवढे हे

एक पणती लावल्यावर

काम नाही बावळ्यांचे

राज्य करणे सागरावर

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

भिरभिरणारा वारा

🌿 _भिरभिरणारा वारा.._

_क्षणात येतो, क्षणात जातो_

_चंचल वारा, भिरभिरणारा_

_शीळ वाजवत, कायेवरून_

_जणू फिरवतो, मोरपिसारा_

_घेऊ का मी, कवेत त्याला_

_प्रश्न नेहमी, पडतो मजला_

_काय होईल, पुढे नेमके_

_कल्पनेत या, इमला चढला_

_सैर घडवली, आभाळाची_

_करून झोका, वरती खाली_

_कधी भयाने, कधी मजेने_

_खळी बोलकी, पडली गाली_

_असाच यावा, वारा खेळत_

_विटी, लगोरी, शिवणापाणी_

_सूर लागती, मंजूळ फक्त_

_मनासारखी, होता गाणी_

▪️ _सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर_

दुसऱ्यांदा जन्म दिला

🌿 "दुसऱ्यांदा जन्म दिला"

कैवल्यच्या दोन्ही किडन्या निकामी झाल्या होत्या. तब्बल दोन आठवडे प्रयत्न करूनही कोणी दाता मिळत नव्हता.

येत्या दोन दिवसात किडनी मिळाली नाही तर..

असं म्हणून डॉ. राव त्यांच्या कक्षात निघून गेले.

महिन्याभराने कैवल्य जेव्हा ठणठणीत होऊन त्यांच्या इमारतीच्या आवारात मित्रांना दिसला तेव्हा त्यांनी विचारलं,

कैवल्य तू तर..

"आईने मला दुसऱ्यांदा जन्म दिला" कैवल्य उत्तरला !

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

रोज दिवाळी

▪️रोज दिवाळी..

पूर्व दिशेला, येता भानू

"सकाळ" माझी, प्रसन्न झाली

तेज घेऊन, लक्ष दिव्यांचे

औक्षण करण्या, दारी आली

सुखात जावो, जीवन अवघे

भेटीगाठी, सांजसकाळी

फराळ वाटू, आनंदाचा

करू साजरी, रोज दिवाळी

▪️सागरराजे निंबाळकर

वैभव दिवाळीचे

🔰 वैभव दिवाळीचे

नको हेवेदावे | घडवू समेट

दिवाळीची भेट | हीच खरी ||१||

करंजीप्रमाणे | राहो वाणी गोड

नको तडजोड | संवादात ||२||

कधी रवा, कधी | बेसनाचा लाडू

फराळाला वाढू | आनंदाने ||३||

शंकरपाळीचा | अनोखा आकार

जपतसे फार | एकात्मता ||४||

चिवडा, चकली | मुक्त आणि गोल

सांभाळती तोल | जिव्हेचा या ||५||

जिथे-जिथे आहे | दाट अंधकार

लावू हातभार | प्रकाशाचा ||६||

चराचरामध्ये | करू दीपोत्सव

टिकवू वैभव | दिवाळीचे ||७||

🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मो - ८८७९८९७७९७

पारख स्वतःची

▪️पारख स्वतःची..

पारख स्वतःची | स्वतःच करावी

उजवी ठरावी | बुद्धिमत्ता ||१||

आत्मपरीक्षण | नसेना का चोख

नको उगा रोख | वाममार्गे ||२||

निधड्या छातीने | करावा सामना

फळते कामना | संकटात ||३||

एक दार बंद | खुले होते दुजे

अपयश खुजे | संधीपुढे ||४||

बांधू नये कधी | कळपाचे घर

माथा उजागर | तात्पुरता ||५||

▪️सागरराजे निंबाळकर

सांभाळावा तोल

▪️सांभाळावा तोल

कुणाला सांगावी | मनातली खंत

नसते उसंत | क्षणभर ||१||

अवस्था मनाची | दयनीय फार

नको ते विकार | बळावले ||२||

होते जेव्हा-जेव्हा | चिंतामुक्त मन

ठेंगणे गगन | होते सारे ||३||

संयम थोडासा | थोडेसे चिंतन

करते हवन | वेदनेचे ||४||

संकटात खरा | सांभाळावा तोल

विचार सखोल | करोनिया ||५||

▪️ सागरराजे निंबाळकर

सरले अंतर

विचार जुळले, हवे तसे अन्

दोघांमधले, सरले अंतर

क्षण हा आला, आनंदाचा

बराच अवधी, गेल्यानंतर

▪️सागरराजे निंबाळकर

वावर त्यांचा

बदलत आहे, ऋतूंप्रमाणे

वावर त्यांचा, क्षणाक्षणाला

कशी पेरणी, करू अता मी

नांगरून या, विश्वासाला

▪️सागरराजे निंबाळकर

दबला आहे जो तो

दबला आहे, नकळत जो-तो 

आकांक्षेच्या, ओझ्याखाली

चारचौघात, बळेच हसणे

अन् एकांती, अश्रू गाली

▪️ सागरराजे निंबाळकर

सुरेल गाणे

ज्याचा-त्याने, ओढत जावा

रहाटगाडा, आनंदाने

लय सापडते, जगण्याची अन्

जीवन होते, सुरेल गाणे

▪️सागरराजे निंबाळकर

सत्य कळले मला

🔰 सत्य कळले मला..

शेवटी-शेवटी सत्य कळले मला

कोण होता कटू कोण आहे भला

कौतुकाला जरी ओठ शिवले तिचे

संग्रही ठेवते टोमणा चांगला

शांततेने घरी नांदले सौख्य जर..

मोडकी झोपडी वाटते बंगला

प्यायल्याने मला होत नाही नशा

सोबती स्वर हवा एक दुःखातला

रोज भजतो नमो नाइलाजात मी

स्वावलंबी खरा भक्त वाटायला

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

कुणी कुणाचा नाही

प्रसंग येता, कळते वास्तव

कुणी कुणाचा, नाही येथे

उघडे डोळे, हात मोकळे

सोबत केवळ, माती येते

▪️सागरराजे निंबाळकर

झाली घाई

🔰 झाली घाई..

ओवाळणीत, दिलं मी सर्व

केवळ एका, हट्टापायी

इथेच बहुदा, चुकलं माझं

नको तेवढी, झाली घाई

उत्साहाचा, शाप जणू हा

वळून कधी न, जातो मागे

केविलवाणा, प्रयत्न सारा

जोडावयास, कच्चे धागे

▪️सागरराजे निंबाळकर

प्रवास माझा

संपत नाही, प्रवास माझा

बरेच अंतर, आहे बाकी

साथ पाहिजे, ध्येय गाठण्या

कुठवर चालू, मी एकाकी

🔰 सागरराजे निंबाळकर

तेच नेमके होते भाळी

कधी न दिसले, डोळ्यांना जे

तेच नेमके, होते भाळी

म्हणून बहुदा, पौर्णिमेतही

रात्र वाटते, मजला काळी

▪️सागरराजे निंबाळकर

मधूशाळेत

मधूशाळेत, जो-तो रमतो

आहे इतके, दुःख खरोखर?

प्रत्येकाची, दिशा वेगळी

कोण चूक अन्, कोण बरोबर

▪️सागरराजे निंबाळकर

हिंडलो खेळलो

🌿 कर रहा हूँ सबर..

हिंडलो, खेळलो मी जिथे आजवर

अजनबी क्यों हुआ एक दिन वो शहर

भेटण्याचे वचन द्यायची रोज ती

एक अर्सा हुआ पर न आयीं खबर

आज असत्या जवळ हाक देण्यापरी

चंद खुशियाँ सभी ढूँढ पाता अगर

आज किंवा उद्या याच आशेवरी

मुद्दतोंसे यहाँ कर रहा हूँ सबर

पाहिजे जर तुला अर्थ मौनातला

ध्यान से देखना शायरोंकी कबर

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

घेतो सवलत

अधूनमधून, दुःखाकडून

घेतो सवलत, थोडी-थोडी

संचय होतो, आनंदाचा 

आयुष्याला, येते गोडी

🌿 सागरराजे निंबाळकर

मी तयार नाही

वाटेमध्ये, आयुष्याच्या

रोज गवसते, नवीन काही

वेचून सर्व, घेण्याइतपत

अजूनही मी, "तयार" नाही

▪️सागरराजे निंबाळकर

वसंत झाले जगणे

वसंत झाले, जगणे आणिक

ओंजळ माझी, भरून गेली

किमया न्यारी, सुखावणारी

नियतीने या, पटकन केली

🌿 सागरराजे निंबाळकर

वार गुलाबी

वार गुलाबी, जखम सुगंधी

सारं अगदी, जुळून आलं

जेव्हा-जेव्हा, प्रेमामध्ये

मन हे माझं, हळवं झालं

😊 सागरराजे निंबाळकर

एक कवडसा

बगल देऊन, अंधाराला

एक कवडसा, आला दारी

योग असावा, शुभ एखादा

सूर्याची मज, घडली वारी

🌿 सागरराजे निंबाळकर

अश्रू ओघळणारे

सरी वाटल्या, जणू बेधुंद

अश्रू गाली, ओघळणारे

क्वचित मिळतात, वाटेमध्ये

दुःख आपले, ओळखणारे

▪️सागरराजे निंबाळकर

बरेच काही

कधी न खुलून, बोलू शकलो

मनी साचले, बरेच काही

प्रयत्न केले, लाख तरीही

जे ओठांवर, आले नाही

▪️सागरराजे निंबाळकर

योग्य तेवढं

▪️योग्य तेवढं..

कलाकाराला मानधन आणि लेकीला आंदण योग्य तेवढं दिलंच पाहिजे.

लेकीच्या लग्नात पैसे कमी दिले म्हणून वाजंत्री आणि वस्तू साध्या दिल्या म्हणून सासरकडची मंडळी कशी नाराज होती हे सांगताना माधवराव बोलून गेले.

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

तोल जातो

▪️तोल जातो..

"जास्त डोकावल्यानेही तोल जातो बरं का.."

प्रकाश सतत प्रणिताचा मोबाईल तपासायचा, हा नंबर कुणाचा, ह्याने मेसेज का केला? अशी विचारणा करायचा, कुठे निघालीस? अशा नानाविध प्रश्नांना कंटाळून काडीमोड घेण्यासाठी आल्यावर परांजपे वकील दोघांना म्हणाले !

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मन हे वेडं

एकसारख्या, दुःखाचं या

कारण जर का, कळलं असतं

हसलो असतो, खुलून मीही

मन हे वेडं, झुरलं नसतं

▪️सागरराजे निंबाळकर

दाणापाणी शोधत

सरली अवघी हयात माझी

दाणापाणी शोधत-शोधत

तरी न कळले पोट उपाशी

काय नेमके होते बोलत

▪️सागरराजे निंबाळकर

खुला किनारा

वृत्त :- पादाकुलक ८+८

⚜️ खुला किनारा..

हलत-डुलत बघ लाटेसंगे

किनाऱ्यावरी पोचते नाव

पाचू हिरवा, नारळ बागा

मनात भरते विहंगम गाव

पवन घालतो शीळ सारखी

जिकडे-तिकडे खुला किनारा

वैभव अवघे गडकिल्ल्यांचे

तटबंदीचा खडा पहारा

संथगतीने पाण्यामध्ये

होडी होते खाली-वरती

समीप येता शंख शिंपले

पुन्हा अचानक येते भरती

शिवणापाणी खेळत-खेळत

मजेत डुलतो घननिळ सागर

संध्यासमयी किनाऱ्यातल्या

वाळूमध्ये त्याचा वावर

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

टिकते नाते

आधारावर थोडथोडक्या

एखाद्याचे टिकते नाते

खंत ही जरी क्षणभर असली

आयुष्य पूर्ण यातच जाते

▪️सागरराजे निंबाळकर

मिळते जागा निर्माल्याला

वृत्त :- पादाकुलक ८+८

⚜️ मिळते जागा निर्माल्याला

कधी न कळले कसे अचानक

दोघांमध्ये पडले अंतर

भेटीगाठी झाल्या जेव्हा

तब्बल एका दशकानंतर

अगदी तशीच टिकून होती

खुणवा-खुणवी नजरेमधली

संवादाची जरी नव्याने

झाली असली अदलाबदली

नाही नाही म्हणता म्हणता

रंगत गेल्या गप्पा-टप्पा

कोरडवाहू हृदयाचा मग

तुडुंब भरला क्षणात कप्पा

क्षणिक अशा या विश्वामधून

भानावरती आलो थोडे

गुंतून पडू असे वाटता

नजरेदेखत सुटले कोडे

असे मिळाले पुन्हा एकदा

वळण वेगळे आयुष्याला

कोपऱ्यात का होईना पण..

मिळते जागा निर्माल्याला

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

भावना प्रवाही

अंतर जरी असलं एकमेकांमध्ये

स्पर्शाविनाही कळतं, बरंच काही

नजरेच्या संभाषणातून जेव्हा..

ओसंडून वाहतात भावना प्रवाही

▪️सागरराजे निंबाळकर

सुखाची परिभाषा

⚜️ सुखाची परिभाषा

कळलीच नाही कधी

मज, सुखाची परिभाषा

याच कारणे नियती

दाखवत राहिली आशा

कळूनही उपयोग नाही

उशीर आता, फार झाला

अपेक्षेनंतर आल्यावर

कसा जवळ घेऊ सुखाला

▪️सागरराजे निंबाळकर

प्रपंच सागर

⚜️ _प्रपंच 'सागर'_

_ओझे अपेक्षांचे । पेलवत नाही_

_खंत बारमाही । ज्याची-त्याची ।।१।।_

_पुरेसे ठरते । छोटेसे कारण_

_दुःखाची लागण । होण्यासाठी ।।२।।_

_मार्ग शोधल्यास । होते चिंता कमी_

_संयमाची हमी । द्यावी फक्त ।।३।।_

_कधी-कधी तर । असूनही सारे_

_मनात निखारे । तणावाचे ।।४।।_

_जर केला घट्ट । मनाशी निर्धार_

_पळती आजार । दूर सारे ।।५।।_

_आपल्या सोयीने । सारे होत नाही_

_मोजकेच काही । येते हाती ।।६।।_

_प्रपंच 'सागर' । आहे खूप खोल_

_सांभाळावा तोल । पोहताना ।।७।।_

▪️ _सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर_

तीव्रता वेदनांची

चारचौघांमध्ये जेव्हा

अश्रू आवरता येत नाहीत

तीव्रता वेदनांची त्यावेळी

ज्याची त्याला माहीत

▪️सागरराजे निंबाळकर

दुःख हलके झाले

शब्द दोन-चार, सांत्वनाचे

जेव्हा, माझ्या कानी आले

प्रज्वलित होऊन ज्योत आनंदाची

दुःख कापरागत हलके झाले

▪️सागरराजे निंबाळकर

उजळोत स्नेह ज्योती

⚜️ स्नेह ज्योती

वेळ लागतोय खरा

वाट पाहूयात जरा ।।१।।

नित्य संयमाचे धडे

नेती ध्येयप्राप्तीकडे ।।२।।

नको उथळ स्वभाव

उगा डागाळते नाव ।।३।।

योग्य त्याची कास धरू

थोडे पण, छान करू ।।४।।

नाही आवडत बोल

तर हवे ज्ञान खोल ।।५।।

स्वतःचेच गुणगान

नको फुकाचा सन्मान ।।६।।

मने राहू नये कोती

उजळोत स्नेह ज्योती ।।७।।

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

असते बरी

⚜️ असते बरी..

दुःखामध्ये असली जरी

मुखावर तिच्या बघ तरतरी

बसून असतो दारात तो

ती येण्याच्या आशेवरी

शब्दाखातर तिच्या एका

ओलांडली न मी पायरी

अधूनमधून दुःख नशिबी

बाकी मग ती असते बरी

येऊ देऊ नका कधीच

नात्यामध्ये कुठली दरी

ऐऱ्या-गैऱ्या कसे जमेल

पाठवा निपुण मारेकरी

आहे माझे प्रेम नितांत 

शांत, संयमी गझलेवरी

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

एकटे जगणे

⚜️ _एकटे जगणे_

_साधे-सोपे नाही । एकटे जगणे_

_हसून बघणे । चोहीकडे ।।१।।_

_कुणीतरी हवे । सोबतीला सदा_

_टळते आपदा । एकांताची ।।२।।_

_फक्त आठवणी । किती जपायच्या_

_घोर लावायच्या । काळजाला ।।३।।_

_बघावे लागते । आपले आपण_

_जखमांचे व्रण । लपवून ।।४।।_

_दोन घटकाही । नाही कुणाकडे_

_मोजण्या आकडे । संवादाचे ।।५।।_

_ओठांवर हसू । उसणे आणून_

_नेतो निभावून । वेळ जो-तो ।।६।।_

_सोबतीची जेव्हा । अपेक्षा असते_

_तेव्हाच नसते । कुणी इथे ।।७।।_

_आतच राहते । मनातली खंत_

_नावाला जिवंत । वाणी माझी ।।८।।_

_घोर लागलेला । निष्पाप जीवाला_

_सांगावे कुणाला । यक्षप्रश्न ।।९।।_

▪️ _सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर_

कविता मिळाली

⚜️ _कविता मिळाली.._

_साहित्याच्या प्रांगणात, कविता मिळाली_

_आनंदाने कवितेच्या, वाहतो पखाली ||धृ||_

_दुःख असो वा एकांत, साथ मज देते_

_रोज नवनव्या रूपे, काव्य जन्म घेते_

_कृपा शारदेची आज, माझ्यावर झाली ||१||_

_मात्रा, वेलांटी, उकार, काना सोबतीला_

_अगणित आहे साऱ्या, अक्षरांच्या लीला_

_सखी बनून कविता, जीवनात आली ||२||_

_कधी चंद्र-तारे कधी, झाड, वेली, पाने_

_हळूहळू होते मग, कवितेचे गाणे_

_एका-एका शब्दानेही, कळते खुशाली ||३||_

▪️ _सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर_

_मो - ८८७९८९७७९७_

साथ लाभो तुझी नित्य

⚜️ साथ लाभो तुझी नित्य

तुझ्या काळजीला नाही

कोणतेच मोजमाप

तुझ्या-माझ्या विचारांचा

व्हावा सदैव मिलाप

तूच पहिला आणिक

तूच अंतिम पर्याय

लाख येवोत समस्या

शोधू मिळून उपाय

माझ्या असीम सुखाला

तूच आहेस कारण

सांग सये तुजपाशी

काय ठेऊ मी तारण

साथ लाभो तुझी नित्य

नको दुजे मज काही

ईश्वराला मागतो मी

हेच दान बारमाही

◼️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

आम्ही चाळीत राहतो..

◼️आम्ही चाळीत राहतो..

"उद्या आम्ही चारचाकीने गावी जातोय पण तरीही एक अडचण आहेच. आमच्या डॉगीलाही सोबत न्यावं लागतं." देशपांडे काकू शिंदे आज्जींना फोनवर सांगत होत्या.

नंतर फोन देशपांडे काकांनी घेतल्यावर आज्जींना विचारलं, "तुम्हीही गावी जाताना मोतीला नेत असाल ना सोबत?"

"नाही. आम्ही चाळीत राहतो ना." आज्जी उत्तरल्या.

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

स्वयंपाक

◼️स्वयंपाक..

"दिपू, तुझं लग्न दोन महिन्यांवर येऊन ठेपलंय. आतातरी स्वयंपाक शिकून घेना गं बाई." सीमाताई त्यांच्या मुलीला सांगत होत्या.

थोड्यावेळाने स्वयंपाक घरातून आवाज आला. "बाईसाहेब उद्यापासून सात दिवस मी स्वयंपाक आणि धुनी भांड्याला येणार नाही. गावी जातेय गणपतीला."

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

एकमत

◼️एकमत..

अपघातात दोन्ही पाय गमावलेल्या सोपानरावांची शुश्रूषा कोण करणार यावरून चारही मुलांनी एकमताने त्यांना वृद्धाश्रमात ठेवण्याचा निर्णय घेतला.

दोन वर्षांनी सोपानरावांचं मृत्युपत्र ऐकतेवेळी मात्र कुणाचंही एकमत झालं नाही..

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

चुलीवरचं जेवण

◼️चुलीवरचं जेवण..

"आज आईंचा ७५ वा वाढदिवस. आपण 'जय मल्हार' ढाब्यावर जाऊ, तिथे चुलीवरचं जेवण फार छान मिळतं."

रश्मी तिच्या यजमानांना सांगत होती.

तेवढ्यात शलाका म्हंटली, "वहिनी, वीस वर्षांपूर्वी आईने चुलीवर स्वयंपाक करायला सांगितला म्हणूनच तू आणि दादा वेगळे झाला होतात ना?"

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

वारसा

◼️वारसा..

"काय हो, तुम्ही आपल्या सोहमला मागेल ते सगळं देता नेहमी.. यामागे कारण काय नेमकं?"

स्नेहाने संदेशला विचारलं.

"विशेष काही नाही गं, परिस्थितीमुळे मन मारून जगण्याचा वारसा पुढे चालू नये इतकंच !"

संदेश उत्तरला.

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

चुकीचा वापर

⚜️ चुकीचा वापर..

गुण्यागोविंदाने । जगावे जीवन

दुःखास कारण । करू नये ।।१।।

प्रत्येक कार्यात । येतात समस्या

करावी तपस्या । चिंतनाने ।।२।।

सुरळीत जर । झाले सर्व काही

उरणार नाही । उत्सुकता ।।३।।

मनात कटुता । मुखात साखर

चुकीचा वापर । जिथे-तिथे ।।४।।

प्रसिद्धीचा मोह । अनेकांना होतो

त्याचे पायी जो-तो । वेडापिसा ।।५।।

◼️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मो - ८८ ७९८९ ७७९७

अवस्था जीवनाची

एक अवस्था जीवनाची

अशीही अनुभवतो आहे

मी मुक्त होतोय जितका

तितकाच अवघडतो आहे

◼️सागरराजे निंबाळकर

प्रतिभेचा सूर्य

🔰 *_प्रतिभेचा सूर्य.._*

_पेटविल्याविना । कष्टांची मशाल_

_विजयाची ढाल । नसे हाती ।।१।।_

_असूदेत भले । काही अपवाद_

_सत्याचा निनाद । करू नित्य ।।२।।_

_वाममार्गे जर । हाती आले काही_

_जागेवर नाही । म्हणा त्यास ।।३।।_

_प्रतिभेचा सूर्य । असे तेजोमय_

_त्यावर वलय । नको दुजे ।।४।।_

_स्वाभिमान हाच । खरा अलंकार_

_शोभा वारंवार । वाढे ज्याने ।।५।।_

_लव्हाळे टिकती । आहे जरी खरे_

_वाकणे सत्वरे । बरे नाही ।।६।।_

_असूदेत कोणी । कितीही निष्णात_

_अंत सागरात । ठरलेला ।।७।।_

▪️ _सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर_

_मो - ८८ ७९८९ ७७९७_

व्यापारी साखरेचे

🔰 व्यापारी साखरेचे..

खरे बोलले की । लागते जिव्हारी

व्हावे का व्यापारी । साखरेचे ।।१।।

जिथे चूक होते । तिथे स्वीकारावी

कारणे न द्यावी । पुढे काही ।।२।।

चूक नसल्यास । राहूयात ठाम

वाटूदे उद्दाम । जगा साऱ्या ।।३।।

अति गोडानेही । होतो मधुमेह

औषधांशी स्नेह । ठेवा मग ।।४।।

अधिकारवाणी । ज्ञानाने मिळते

उगाच नसते । मोल तिला ।।५।।

चूक केल्यावर । ऐकावेत बोल

सांभाळून तोल । जिव्हेचा या ।।६।।

मनुजा तू जरी । चुकीचा पुतळा

जप गोतावळा । सुधारून ।।७।।

◼️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

लेक लाडकी आमुची

🔰 लेक लाडकी आमुची..

आई-बापाला सोडून

आज सासरी निघाली

लेक लाडकी आमुची

लवकर मोठी झाली ।।धृ।।

घर वाटेल नवीन

त्याला आपलेसे कर

नको रडूस कधीही

आली आठवण जर

धीर लेकीला देताना

आई आसवात न्हाली ।।१।।

नको काळजी इथली

तिथे राहा आनंदाने

थोरा-मोठ्या घे जिंकून

आम्ही दिल्या संस्काराने

त्यांनी म्हंटले पाहिजे

आम्हा लक्ष्मीच मिळाली ।।२।।

कधी गौरी-गणपती

कधी दिवाळ सणाला

सवडीने का होईना

येत राहा माहेराला

भेट शक्य नसल्यास

फक्त, कळव खुशाली ।।३।।

तुझ्या भविष्याचे तूच

नीट लाव अनुमान

साथ आमुची मोजकी

आम्ही, पिकलेले पान

नको होऊ देऊ जीव

काळजीने वरखाली ।।४।।

◼️ सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मो - ८८ ७९८९ ७७९७

पार्वतीच्या सुता

पार्वतीच्या सुता..

पार्वतीच्या सुता, तुझं गातो गुणगान

दर्शनाने तुझ्या, माझे हरपले भान ।।धृ।।

शुभ कार्यारंभ होतो, जेव्हा तुझ्या नावे

जुळतात कर माझे, तेव्हा मनोभावे

मूर्ती छोटी परी, तुझी महती महान ।।१।।

विद्येची देवता तुझी, ख्याती चोहीकडे

स्मरूनिया तुला आम्ही, गिरवितो धडे

देवा मला मिळो, तुझ्या चरणात स्थान ।।२।।

गणेशाला वंदितो मी, दिन असो रात

देव्हारा केलाय त्याचा, माझ्या काळजात

त्याच्याविना आता, मज नाही समाधान ।।३।।

@ सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

पुरस्कार देण्या घेण्यावर

🔰 यादीत बसवता आलं तर..

पुरस्कार देण्या-घेण्यावर

नाही कोणताही कर

बघा यादीत आम्हाला

बसवता आलं तर ।।धृ।।

एक-दोन हजारात

जुळतात लागेबांधे

जरी नसले सक्षम

भार पेलावया खांदे

बांधू मुंडावळ्या आणि

होऊ पुन्हा बिजवर ।।१।।

कधी काव्यरत्न म्हणा

कधी थेट शिरोमणी

तुम्ही सूर्य विद्रोहाचा

मला होऊद्या चांदणी

गुणवत्ता नका बघू

फक्त वाटा भरभर ।।२।।

कधी रिसॉर्ट हिरवे

कधी बंगला एखादा

कवी येतात हसत

खर्च होऊदेत ज्यादा

नको खुर्च्या, सोफा मला

फक्त चटई अंथर ।।३।।

ग्रुप पलीकडे ज्याला

कुणी ओळखत नाही

त्याला भूषण म्हणावे

लाज बाळगाल काही?

नको घाबरू, तू कर

टिक माझ्या नावावर ।।४।।

व्याकरण साधे-सुधे

ज्याचे नेहमी चुकते

त्याला पद अध्यक्षाचे

फक्त दिखाव्यापुरते

हात कापतोय आता

रात्रंदिन थरथर ।।५।।

धंदे राजरोस असे

आता थांबायला हवे

काय देणार आदर्श

पुढे भावंडांना नवे?

क्षणार्धाच्या मोहापायी

करू नये मरमर ।।६।।

@ सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मो - ८८ ७९८९ ७७९७

भाऊ झाला पाठीराखा

◼️भाऊ झाला पाठीराखा..

भाऊ झाला पाठीराखा, बाप गेल्यावर

भार अवघ्या घराचा, त्याच्या खांद्यावर ।।धृ।।

जीव तो एकसारखा, साऱ्यांना लावतो

दिन असो वा रात तो, हाकेला धावतो

आईपरी आहे त्याची, माया आम्हावर ।।१।।

शिळी भाकरी स्वतःला, आम्हा तूप रोटी

छत्रछाया वाटे त्याची, मेघाहून मोठी

त्याच्यापुढे आपसूक, जुळतात कर ।।२।।

ओवी, भजन, कीर्तन, गायनाचा छंद

रामकृष्ण जप मुखी, देतसे आनंद

तोच तुकोबा अमुचा, तोच ज्ञानेश्वर ।।३।।

@ सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

एकांताची छटा

◼️ एकांताची छटा

एकांतात मज । स्फुरतात ओळी

होते जोडगोळी । अक्षरांची ।।१।।

एकांतात होते । चांगले चिंतन

स्थिरावते मन । एकाजागी ।।२।।

चारचौघांमध्ये । हसतो माणूस

गाळतो टिपूस । एकांतात ।।३।।

दुःख खूप जेव्हा । साचते मनात

वाटतो एकांत । जवळचा ।।४।।

एकांतात भेट । घेतात युगुल

होऊन मश्गुल । प्रेमामध्ये ।।५।।

मन थाऱ्यावर । जर का नसले

रडले, हसले । सारखेच ।।६।।

घेतली परीक्षा । एकांताने खूप

बदलून रूप । वेळोवेळी ।।७।।

रेखाटावी कशी । एकांताची छटा

सुख, दुखवटा । सारे त्यात ।।८।।

एकांत म्हणजे । अदृश्य वावर

अथांग "सागर" । भावनांचा ।।९।।

@ सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

आयुष्य म्हणजे

◼️आयुष्य म्हणजे..

जमेल तेवढे । मजेत राहावे

नको हेलकावे । चिंतेमध्ये ।।१।।

आयुष्य म्हणजे । वेलांटी, उकार

मात्रा, अनुस्वार । सत्कर्माचा ।।२।।

वास्तव जगावे । नको बडेजाव

बुद्धीचा अभाव । दाखवी जो ।।३।।

करायचे आहे । म्हणोनिया केले

सारे व्यर्थ गेले । असे नको ।।४।।

व्हावयाचे जे-जे । होतच असते

थांबत नसते । कधी काही ।।५।।

करू नये कधी । फळाची लालसा

दावी जे आरसा । स्वीकारावे ।।६।।

प्रपंच म्हणजे । नागमोडी घाट

"सागराची" लाट । वर खाली ।।७।।

@ सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

तपासून घ्यावे

◼️तपासून घ्यावे

कुणी काय केले । नको हा विचार

मनाचा विकार । होतो मग ।।१।।

जर होत गेले । मनाजोगे सारे

वाहतील वारे । हवे तसे? ।।२।।

कराव्यात गोष्टी । दुर्लक्षित काही

नाही जरासाही । राम ज्यात ।।३।।

किमान एकदा । तपासून घ्यावे

मग व्यक्त व्हावे । संयमाने ।।४।।

नको आहे जर । पदोपदी ठेच

सोडवावा पेच । चातुर्याने ।।५।।

दृष्टीस पडता । आशेचा किरण

कराव्या दहन । शंका साऱ्या ।।६।।

भरती-ओहोटी । "सागराचा" खेळ

ठराविक वेळ । चालणारा ।।७।।

@ सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

केल्यानेच होते

◼️केल्यानेच होते

एका पारड्यात । तोलू नये कधी

मिळणारी संधी । दरवेळी ।।१।।

होते कष्टामुळे । प्रयत्नांचे चीज

संचारता वीज । उत्साहाची ।।२।।

कच खाण्यापूर्वी । करावा विचार

पत्करावी हार । त्यानंतर ।।३।।

कधी सुख तर । कधी दुःख येते

अनुभूती देते । संघर्षाची ।।४।।

केल्यानेच होते । साध्य खूप काही

मार्ग कोणताही । नाही सोपा ।।५।।

खोल खूप आहे । सुखाचा "सागर"

फक्त वरवर । पोहा त्यात ।।६।।

@ सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

निखळले मोती

---- निखळले मोती ---

आपलासा वाटत असताना

क्षण निसटून जातो हातून

वरवर भक्कम दिसणारा

तुटलेला असतो आतून

चिंतेपायी तोल घसरतो

नकळत, कठोर होते वाणी

सहज मग निघून जातं

डोळ्यातून नितळ पाणी

लाही लाही काळजाची

जाणवती ग्रीष्माच्या झळा

हेच कारण असावं बहुदा

त्याला लावेना कुणी लळा

थेंब टपोरे विरहाचे

झोडपून काढती काया

हात सोडता कुणीच नाही

डोळ्यांवर करण्या माया

मुक्कामाची इच्छा असताना

सुख, निरोप घेऊन जातं

पाहुण्यापरीच ते शेवटी

जरी, घनिष्ट असलं नातं

परतून येईल कधीतरी

मज आस एवढी होती

जप करताना निखळले

मालेतून सारे मोती

@ सागरराजे निंबाळकर

नंदलाला

🔰 नंदलाला..

द्वापारयुगात । जन्म त्याचा झाला

श्याम नंदलाला । यशोदेचा ।।१।।

केले लाख यत्न । घेण्या त्याचे प्राण

आठवे संतान । देवकीचे ।।२।।

गोंडस सावळा । अति सुकुमार

आहेत अपार । लीला त्याच्या ।।३।।

कैक नावे त्याची । गोपाल, केशव

मुरारी, माधव । वासुदेव ।।४।।

कर्ण सुमधुर । ऐसा त्याचा पावा

लाभतो विसावा । ऐकताना ।।५।।

चालविला त्याने । अर्जुनाचा रथ

सन्मार्गाचा पथ । दाखवाया ।।६।।

महाकाव्य दावी । विष्णू अवतार

दैत्यांचा संहार । करावया ।।७।।

कृष्णाचे चरित्र । लिहितात व्यास

शब्द शब्द खास । गीता ऐसी ।।८।।

गोकुळाचा गर्व । अध्यात्माचा पर्व

लीन जेथे सर्व । कृष्ण माझा ।।९।।

🔰 सागरराजे निंबाळकर

श्रावण हिरवा

-----   श्रावण हिरवा   -----

पंचांगानुसार । महिना पाचवा

श्रावण हिरवा । चोहीकडे ।।१।।

ऊन-पावसाचा । घालूनिया मेळ 

चालतसे खेळ। सरींमध्ये ।।२।।

असते कोवळे । श्रावणाचे ऊन

जरा जवळून । झेला तया ।।३।।

स्वार्थ-परमार्थ । साधणारे व्रत

चाले अविरत । श्रावणात ।।४।।

श्रावण मासात । होऊ पुण्यवान

करूयात दान । गरिबांना ।।५।।

@ सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

हीच करुण कहाणी

सुख असो वा दुःख

डोळ्यात तरळते पाणी

कुचंबलेल्या भावनांची

असते हीच करुण कहाणी

😇 सागरराजे निंबाळकर

सारे हरजाई

ना "दिप" जला ठीक से

ना "रोशनी" मेरे काम आयी

किसी एक से क्या ख़फ़ा होना

जब हो, सारे के सारे हरजाई

🔰 सागरराजे

कळेल नंतर

🔰 कळेल नंतर..

तिला आता पूर्वीसारखी

माझी गरज नाही राहिली

कुण्या त्रयस्थाकडून नव्हे

गोष्ट ही, मी स्वतः पाहिली

हळूहळू का होईना, पण

नात्यात तिने, वाढवलं अंतर

काय कमावलं, काय गमावलं

तिचं तिलाच, कळेल नंतर

ना रुसवा, ना फुगवा

ना आता, तक्रार काही

दुःख विरहाचं यापुढे

मी सोसणार नाही

😇 सागरराजे निंबाळकर

हेच राहील खरं

बिनकामाच्या गोतावळ्यापेक्षा

कधीही, एकटं राहिलेलं बरं

कितीही नाकारलं तरी, राजे..

हेच होतं, हेच राहील खरं

🔰 सागरराजे निंबाळकर

अबोल्याचं कोडं

🔰 अबोल्याचं कोडं

काही बोलायच्या आधी

माझं, ऐकून घे थोडं

नाही सुटत सहज

कधी अबोल्याचं कोडं

गुंता झाला खरा, पण..

आता सोडवाया हवा

सुरू करण्या परत

भाग संवादाचा नवा

😊 सागरराजे निंबाळकर

ही खंत ना एकट्याची

🔰 खंत ना एकट्याची

दिवसागणिक साठवलेले

मनात असते बरेच काही

लाख प्रयत्नांती सुद्धा

जे ओठांवर येत नाही

ही "खंत" ना एकट्याची

प्रत्येकजण जातो यातून

चेहरा पडतो कुणाचा, तर..

कुणाला पोखरते आतून

सहन करत वेदना लाखो

स्मित ओठांवर ठेवतो

हलका का होईना, जेव्हा

किरण आशेचा तेवतो

प्रतिकूल परिस्थितीतही

नेटाने, जमून येते सारे

मात्र, त्यासाठी अगोदर हाती

घ्यावे लागतात निखारे

इच्छा जर असेल दांडगी

जलमय होते शुष्क सरोवर

ठरवता आले पाहिजे फक्त

ज्याचे त्याला चूक, बरोबर

😊 सागरराजे निंबाळकर

खो देऊन गेला वारा..

कधी न कळले कसा अचानक

खो देऊन गेला वारा

धावत सुटल्या आठवणी मग

गतकाळामागे दुबारा

😇 सागरराजे निंबाळकर

वाहून जातात अश्रू..

कधी वाहून जातात अश्रू

तर कधी डोळ्यातच साचतात

कौतुक त्यांचं व्हायलाच हवं

जे घालमेल ही सहज वाचतात

😊 सागरराजे निंबाळकर

तितका मजेत नाही

🔰 तितका मजेत नाही..

हल्ली मला कुणीही समजून घेत नाही

मी वाटतोय जितका तितका मजेत नाही

पादाकुलक असो वा सारंग, मंजुघोषा

गझलेत मी भरीचा संकेत देत नाही

जीवन जगा मजेने घेताय श्वास जोवर

नियती कधीच काही सांगून नेत नाही

साकीस दुःख माझे कळते म्हणून जातो

बाकी तसा पिण्याचा रंगीन बेत नाही

ज्या मैफलीत "सागर" रमलो अफाट आपण

त्यासारखी मजा या शाही सभेत नाही

🔰 सागरराजे निंबाळकर

दौत पांडुरंग माझा

-- दौत पांडुरंग माझा --

कधी आसूड ओढते

कधी माया हळुवार

खचलाच धीर कधी

देते लेखणी आधार ।।१।।

लेखणीच्या बळावर

कैक शिखरे गाठली

उंची माझ्या अक्षरांची

इंचा-इंचाने वाढली ।।२।।

जर वाटले एकटे

तीच येते सोबतीला

कशा वर्णाव्या शब्दात

तिच्या अगणित लीला ।।३।।

आज आहे जे-जे काही

लेखणीची देण सारी

"दौत" पांडुरंग माझा

"टाक" पंढरीची वारी ।।४।।

ऋण माझ्या लेखणीचे

कधी फिटणार नाही

माझ्या डोईवर तिचा

आशीर्वच बारमाही ।।५।।

@ सागरराजे निंबाळकर, ठाणे

टीप :- "टाक" म्हणजे लाकडी लेखणी

शब्द पाळायचा

खोटं वाटायचं सुरूवातीला

जखम प्रवाही

वृत्त :- जलौघवेगा

लगालगागा लगालगागा

🔰 जखम प्रवाही..

कुणास कळते कुणास नाही

अशीच असते जखम प्रवाही

पडेल जे-जे करेन सारे

हळूच मागे करून बाही

कुठेच नाही निभाव माझा

कुणास देऊ उगाच ग्वाही

सदैव जगतो हसतमुखाने 

म्हणून भरल्या सलग इजाही

जबाबदारी जिच्या शिरावर

उसंत द्यावी जरा तिलाही

तसाच आहे उभा जरी तो

गळून पडले बरेच काही

कधीच सोडू नकोस 'आशा'

मिळेल 'सागर' 'किरण' तुलाही

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

येतो फिरून काशी

🔰 येतो फिरून काशी..

दुःखात रोज माझ्या पडतेय भर जराशी

काबा बघून झाला येतो फिरून काशी

मज़हब कधी कुणाचा वाईट सांगतो का?

थांबा अता गड्यांनो का खेळता जिवाशी

रेषा पुसून गेल्या आले न यश तरी, मग..

ताब्यात घेतला मी तो चंद्र आणि राशी

काट्याकुट्यांमुळे मी वैरी असेनही पण..

मैत्री कमाल करतो बागेतल्या फुलांशी

दुर्लक्ष खूप करतो दिवसा कसेबसे पण..

हितगूज रोज होते रात्रीस वेदनांशी 

गर्दीमुळे निवडला एकांत मीच माझा

'राजे' तुम्हीच सांगा बोलू कसा कुणाशी

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

काय कमावलं

🔰 काय कमावलं..

खुशियों की फ़िराक में

होतं नव्हतं सारं गमावलं

सच बताना साहब, आपने

नाव सोडून, काय कमावलं

अशर्फियाँ जरूरी हैं आजकल

वेळेवर त्याच उपयोगी पडतात

रिश्तेदारी की इस दौड़ में

गोष्टी अशा.. नेहमी घडतात

😊 सागरराजे निंबाळकर

भरवला लाडू

▪️भरवला लाडू..

चिंटूला हवा होता लाडू

पण, पिंकी काही देईना

भोवरा खेळावा वाटलं

त्याला खेळायलाही घेईना

पिंकीच्या अशा वागण्याने

चिंटू आमचा रूसून बसला

गाणं गायलं, गुदगुली केली

तरी तो, हसतोय कसला

काय करावं कळेना, म्हणून

चिंटूला आणून दिला लाडू

चिंटू म्हणाला मी रागावलोय

माझी समजूत नका काढू

काही वेळाने म्हंटला चिंटू

लाडू, पिंकीच्या हातूनच खाईन

तर आणि तरच मी..

उद्या शाळेत जाईन

निरोप दिला पिंकीला

आता, तूच बघ बाई

चिंटूला लाडू खायची

झालीय भलतीच घाई

गंमत करत होते रे..

असं म्हणत पिंकी आली

भरवला लाडू, हसले दोघे

बघता-बघता गट्टी झाली

😊 सागरराजे निंबाळकर

जोड प्रयत्नांची

सहजासहजी मिळत नाही सारं

जोड प्रयत्नांची, द्यावीच लागते

अतिरिक्त परिश्रम नकोत राजे..

नियती फक्त, एवढंच मागते

▪️सागरराजे निंबाळकर

बघूया

प्राधान्यात नाही मी तिच्या

मला सर्वात शेवटी वेळ देते

बघूया.. साध्या, सरळ रस्त्यावर

ती वळण असं, कितीदा घेते

▪️सागरराजे निंबाळकर

जितकं जवळ करावं

शेवटीच मिळतं

विठू भक्तीचा सागर

🚩 विठू भक्तीचा सागर..

विठू माय-बाप माझा

विठू पंढरीचा राजा

वारी नेमाने करतो

नाम आनंदे स्मरतो

रोप तुळशीचे डोई

झालो पालखीचे भोई

ज्ञाना, तुका, नामा, जना

सारे तुझे दयाघना

विठू सामोरी दिसतो

शीण क्षणात पळतो

रूप डोळी सामावून

भक्त जातो सुखावून

चाले वारीत जागर

विठू भक्तीचा 'सागर'

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

विठू कारभारी

🚩 विठू कारभारी..

वारकरी सारे । करतात वारी

विठू कारभारी । पंढरीचा ।।१।।

शेकडो वर्षांची । आहे परंपरा

चालतसे धरा । सोबतीला ।।२।।

वाहे चोहीकडे । आनंदाचा पूर

नाही हुरहूर । जीवा आता ।।३।।

आषाढी वारीचा । महिमाच न्यारा

विठूचा देव्हारा । काळजात ।।४।।

विठू माझा बाप । विठू माझी माय

आता उणे काय । संसारात ।।५।।

युगे अठ्ठावीस । उभा एका जागी

सदा भक्तालागी । तारावया ।।६।।

होतो सदा लीन । अथांग सागर

भक्तीचा जागर । पंढरीत ।।७।।

◾सागरराजे निंबाळकर

घर आईमुळे टिकले होते

चिमटे काढले पोटाला कैकदा

प्रसंगी दागिनेही, विकले होते

घर माझे डगमगणारे, राजे..

केवळ आईमुळे, टिकले होते

▪️सागरराजे निंबाळकर

माझ्या झोपडीचा थाट

▪️माझ्या झोपडीचा थाट

खाली धरा, वर नभ

हवाहवा सहवास

कधी नव्हती, नसेल

मज महालाची आस

फिका पडेल सहज

पंचपक्वान्नाचा घाट

डोळे दिपवतो राजे..

माझ्या झोपडीचा थाट

✌🏻 सागरराजे निंबाळकर

त्रास खूप होतो

▪️त्रास खूप होतो..

लाख सांभाळले, तरी..

नकळत झाली बाधा

सांगा हकीम साहेब

आता, उपाय एखादा

सौम्य आहेत लक्षणे

मात्र, त्रास खूप होतो

हीच व्यथा प्रेमामध्ये

हल्ली, मांडतोय जो-तो

😇 सागरराजे निंबाळकर

चुकले का माझे

▪️चुकले का माझे..

तारुण्याच्या प्रवाहात

चूक घडली हातून

नको तेवढी यातना

जेव्हा सोसली आतून

तरी मन-काळजाची

झटापट झाली राजे

तोल गेला मग.. यात,

काही चुकले का माझे

😊 सागरराजे निंबाळकर

उशिराच कळलं

तिच्या प्राधान्यात नव्हतो मी

हे जरा, उशिराच कळलं

नाव माझं ओठी तिच्या, जेव्हा

फक्त, फावल्या वेळेत आढळलं

😇 सागरराजे निंबाळकर

कसं टिकलंय नातं

ज्याचं त्यालाच माहीत, कसं

एका अटीवर टिकलंय नातं

दुर्लक्ष करा लोकांकडे राजे..

ते बोलतील, त्यांचं काय जातं

😎 सागरराजे निंबाळकर

साधं करून जगावं

करावं लक्ष केंद्रित कधी

तर कधी, दुर्लक्ष करावं

कठीण वाटणाऱ्या आयुष्याला

असंच साधं करून जगावं

😎 सागरराजे निंबाळकर

टोलवत राहिला

तिच्या खऱ्याखुऱ्या प्रेमाला

तो फक्त, टोलवत राहिला

प्रेमाचा हा कुरूप चेहरा

मी बऱ्याच आरशात पाहिला

😎 सागरराजे निंबाळकर

सांत्वनाचे दोन शब्द

⚜️ सांत्वनाचे दोन शब्द

करतात खूप काही 

सांत्वनाचे दोन शब्द

जेव्हा होतं दुःखामुळे

कोणी जागेवर स्तब्ध

सांत्वनाच्या शब्दांमुळे

होते वेगळी किमया

नाही करावी लागत

कोणापुढे गयावया

खोल गर्तेत गेलेला

सांत्वनाने सावरतो

आनंदाचा झरा मग

डोळ्यातून पाझरतो

येत नाही ज्या-ज्या वेळी

पैसा-अडका कामाला

करावया हवे तेव्हा

पाचारण सांत्वनाला

विसरून झाले गेले 

आता सावराया हवे 

मिळतात सांत्वनाने

अनुभव नवनवे 

@ सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

पहिल्याची झाली नाही

जी पहिल्याची झाली नाही

ती, दुसऱ्याचीही होत नसते

कळूनही वळत नाही, राजे..

हीच खरी शोकांतिका असते

▪️सागरराजे निंबाळकर

तारुण्याच्या प्रवाहात

ऐन तारुण्याच्या प्रवाहात

मी तिचा, ती माझी झाली

दूर जाते म्हणताना, जेव्हा..

ती काळजा समीप आली

😊 सागरराजे निंबाळकर

राणी माझी

विरोधकांशी शक्य तितक्यांदा

खेळ मनाजोगे खेळत राहते

जेव्हा-जेव्हा राणी माझी

मला राजाच्या वेशात पाहते

✌🏻सागरराजे निंबाळकर

तिच्या कलाने

नातं टिकवण्यासाठी, शेवटी

तिच्या कलाने घ्यायचं ठरलं

हे दुःख पसरत जाणारं

मीच माझ्या ओंजळीत भरलं

▪️सागरराजे निंबाळकर

हक्काची व्यक्ती गमावली

इतरांची मर्जी राखण्यात तिने

हक्काची व्यक्ती गमावली

ही दौलत पश्चात्तापाची

तिची तिनेच कमावली

😎 सागरराजे निंबाळकर

समजून घेता घेता

समजून घेता-घेता, एकदिवस

मी स्वतःचीच समजूत घातली

उपयोग नाही व्यक्त होऊन...

आतच बरी, वेदना आतली

▪️सागरराजे निंबाळकर

व्यक्त व्हायचा तो

पूर्वी व्यक्त व्हायचा तो...

हल्ली मात्र, एकांतात रडतो

किस्सा तसा साधाच आहे

पण, अनेकांच्या बाबतीत घडतो

▪️सागरराजे निंबाळकर

मागे धावून

काहीच साध्य होत नाही

कुण्या एकाच्या मागे धावून

जर जाणारच असेल तो

नको तेवढा जीव लावून

▪️सागरराजे निंबाळकर

थेट नकार

तुझा थेट नकारही मी

सहज पचवला असता राणी

जर लपवलं असतं तू

तुझ्या डोळ्यामधलं पाणी

▪️सागरराजे निंबाळकर

याद अपने आप ही

तय करके कुछ नहीं होता

याद अपने आप ही आती है

क्या नाम दे उस घड़ी को

जो तुम्हें हमारे पास लाती है

▪️सागरराजे निम्बालकर

वो भी तो एक आदमी था

चोट पहुँचाई जिसने, उसका

मरहम लगाना भी लाजमी था

पत्थरदिल ही सही पर क्या करे

आख़िर वो भी तो एक आदमी था

▪️सागरराजे निम्बालकर

खुद से हारा हूँ

दुनियाँ से लड़ लेता हूँ मै, पर

इस बार ख़ुद से हारा हूँ

जब कहाँ उसने किसी और से

मैं तुम्हारा इकलौता सहारा हूँ

@ सागरराजे निम्बालकर

माझा भाऊ पाठीराखा

⚜️ माझा भाऊ पाठीराखा

माझा भाऊ पाठीराखा

मज देतसे सावली

माया ममता भाऊच्या

अंतरात सामावली

तोच माय-बाप माझा

तोच मित्र, तोच गुरू

त्याच्या सोबतीने होतो

माझा दिनक्रम सुरू

स्वतः आहे अनवाणी

माझ्या पायी मलमल

त्याच्या पंखांच्या आधारे

उंच मारते मजल

जर ताटामध्ये माझ्या

कमी पडलेच काही

त्याच्या घशातून घास

खाली उतरत नाही

तोच सर्वकाही माझे

त्याच्याविना कुठे जाऊ

देवा प्रत्येक जन्मात

मला हवा हाच भाऊ

◾ सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

संयमाची परिभाषा

⚜️ संयमाची परिभाषा

काय असते नेमकी

संयमाची परिभाषा

तोल जाण्याअगोदर

आखलेली एक रेषा

जर घडत असेल

अघटित खूप काही

त्यात संयमासारखा

कोणताच मार्ग नाही

खोली खाचखळग्यांची

नित्य संयमाने मोजू

सारासार विचारांती

सारे यथायोग्य योजू

वेगेवेगे धावताना

संयमाचा थांबा घ्यावा

काम होण्या सुरळीत

वाव विश्रांतीला द्यावा

पाळल्यास खूप काही

नाहीतर शून्य सारे

कष्टप्रद झेलावया

संयमाचे द्वाड वारे

▪️ सागरराजे निंबाळकर

कारणांची यादी

⚜️ कारणांची यादी

विसंबून राहू । नये कुणावर

होते अनावर । दुःख मग

संकटात खरी । अपेक्षा असते

नेमके नसते । तेव्हा कोणी

बोलघेवड्यांचे । खोटे पाठबळ

होते खळबळ । ऐनवेळी

प्रश्न एक मात्र । कारणांची यादी

भोवळ एखादी । वाटे जणू

आश्वासनांवर । थोडेच भागते

पाहावे लागते । ज्याचे त्याला

एकमेका साह्य । फक्त नावासाठी

प्रत्यक्षात गाठी । काळजात

एकटे आलोत । एकटे जायचे

आहे सोडायचे । सारे इथे

केला कायमचा । निश्चय मनाशी

कुणाच्या दाराशी । नको जाया

▪️ सागरराजे निंबाळकर

मुहब्बत हमारी

हमनें बेग़म समझा उसे

वो हमें इक्का समझती रही

मुहब्बत हमारी बरसो तक

कुछ यूँही उलझती रही

😇 सागरराजे

स्वर घुमले चौफेर

⚜️ स्वर घुमले चौफेर...

ध्यानीमनी नसताना

आला राधेचा सांगावा

माझ्यासाठी शेवटचा

तुम्ही वाजवा ना पावा

थक्क होऊन बसलो

एकाजागी क्षणभर

एका ठिणगीच्या पायी

जसं जळतं वावर

लाख सांभाळले तरी

तोल नकळत गेला

क्षण शेवटचा तोही

तिच्या नावावर केला

स्वर घुमले चौफेर

डोळा साठवून पाणी

हीच आहे जन्मोजन्मी

राधा कृष्णाची कहाणी

▪️सागरराजे निंबाळकर

एक गोरी-गोरी नार

😀 एक गोरी-गोरी नार

करतोय रात्रंदिन

बाबू तिचाच विचार

जशी आली तशी गेली

एक गोरी-गोरी नार ।।धृ।।

झाल्या मेसेंजरवर

एक तासभर गप्पा

तिने भरला तुडुंब

याच्या हृदयाचा कप्पा

एका क्षणात बाबूने

दिले सारे अधिकार ।।१।।

हळूहळू गप्पा आता

होऊ लागल्या खाजगी

तिच्या सातबाऱ्यावर

जणू याचीच मालकी

जाऊ लागला पुढेच

बाबू घेईना माघार ।।२।।

पुढे टाकत पाऊल

आले व्हाट्सअपवर

इमोजीच्या पावसाने

केला भलता कहर

कल्पनांचे इंद्रधनू

घेऊ लागले आकार ।।३।।

प्रश्न भाबडा बाबूचा

तुझ्याविना कसा राहू

एकमेका शोनू आता

फक्त व्हिडिओत पाहू

उगवला एकदाचा

मुखचंद्र निर्विकार ।।४।।

व्हिडिओने काळजाचे

सारे हलले विभाग

थेट मस्तकात गेली

तळपायातली आग

अडकून जाळ्यामध्ये

झाली बाबूची शिकार ।।५।।

◾सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

काळजावर दगड ठेवला

⚜️ काळजावर दगड ठेवला.... 

     सागर आणि प्रांजल वाणिज्य शाखेत अकरावीला एकाच वर्गात होते. (कोचिंग क्लास) प्रांजल दिसायला खूप सुंदर असल्याने सगळ्यांना ती पाहताक्षणीच आवडायची. मग सागर सर्वांहून वेगळा कसा ठरणार? त्यालाही ती आवडली. तिच्याशी बोलायचा, मैत्री करायचा मोह त्याला अनेकदा झाला पण ती मितभाषी होती शिवाय ती तिच्या दोन मैत्रिणींसोबत वर्गात यायची, त्यांच्याशीच बोलायची आणि त्यांच्यासोबतच घरी जायची. त्यामुळे पाहता-पाहता अकरावीचं संपूर्ण वर्ष गेलं पण हाती यश काही आलं नाही. 

     आता सागरची घालमेल वाढू लागली होती. त्याने निश्चय केला. काहीही झालं तरी यावर्षी प्रांजलशी मैत्री करायचीच. इंग्रजीचे प्राध्यापक श्री. पाटील सर शिकवलं की प्रश्न विचारत असत. त्यांचा हट्ट असायचा की उत्तरं स्वतःच्या शब्दात आणि इंग्रजीतच द्यायची. उत्तरं देण्यात सागर आघाडीवर असल्याने पाटील सरांचा तो लाडका विद्यार्थी होता. बुक कीपिंग विषयातही अकाऊंटमध्ये सागरचा विशेष हातखंडा होता. वर्गात कुणाला काही अडचण आली की ते सागरला हक्काने विचारायचे. अशा काही गुणांमुळे सागर हळूहळू प्रकाशझोतात येऊ लागला होता. 

     महाविद्यालयात सर्वांना उपक्रम दिले जातात. असाच एक उपक्रम प्रांजलला मिळाला. उपक्रमात संदर्भासाठी "गांधीयुग" नावाचं पुस्तक तिला हवं होतं. 

महेंद्र वर्गातला सर्वात हुशार विद्यार्थी होता. तो आपल्याला नक्कीच मदत करेल असं वाटल्याने प्रांजलने क्लासच्या ब्रेकमध्ये त्याच्याकडे मदत मागितली. परंतु स्वभावाने अगदी मितभाषी आणि अभ्यास एके अभ्यास हेच ध्येय असणाऱ्या महेंद्रने मदत करण्यास असमर्थता दर्शवली. "कुठे या मुलींच्या चक्करमध्ये पडायचं" असं मनातल्या मनात बोलून तो पुढे जाणार तितक्यात समोर त्याला सागर दिसला. प्रांजल, "सागरच्या कॉलेजला खूप मोठी लायब्ररी आहे, याअगोदर त्याने मला दोन पुस्तकं पण आणून दिलीत". तू त्याला सांग, तो नक्कीच आणेल पुस्तक. असं सांगून त्याने सागरच्या कोर्टात चेंडू टोलवला आणि निघून गेला. 

     सागर त्याच्या मित्रांसोबत गप्पा मारण्यात दंग होता. अकरावीत सागरशी आपण एक शब्दही बोललो नाही. अचानक त्याच्याकडे मदत कशी मागायची असा संकोच मनात बाळगून ती दहा मिनिटे सागरकडे पाहत राहिली. ब्रेक संपला सगळे आत गेले. शेवटी कशीबशी हिंमत करून क्लास सुटल्यावर प्रांजलने लांबूनच सागरला आवाज दिला. सागरने पटकन मागे पाहिलं. पण प्रांजल आपल्याला कशाला बोलवेल असा विचार करून तो आणखी पुढे जाणार तितक्यात प्रांजलने आणखी एकदा आवाज दिला. आता मात्र सागर थांबला. तरी त्याने खात्री म्हणून प्रांजलला विचारलं, "मलाच बोलावतेय ना तू?" तिने होरे असं म्हणताच सागरला आनंद झाला. "प्रांजलने आज मला आवाज का दिला असेल?, काय बोलायचं असेल तिला?" अशा विचारात सागर गढून गेला. तितक्यात 'ऐकना' असा आवाज ऐकून तो भानावर आला. 

     औपचारिकता म्हणून थोडं इकडचं तिकडचं बोलून प्रांजलने विषयाला हात घातला. पुस्तकाची मदत तीही माझ्याकडे? असा प्रश्न सागरला पडला. कारण प्रत्यक्षात सागरचं कॉलेज अगदीच छोटं होतं आणि तिथे लायब्ररी वगैरे काही नव्हती. पण ज्याअर्थी ही आपल्याकडे आली आहे त्याअर्थी कोणीतरी माझं नाव सांगितलेलं आहे याची त्याला खात्री झाली. मैत्री करण्याची ही छान संधी आहे असं समजून सागरनेही "हो हो आणेन ना" असा तीर सोडला. पुस्तक आणायचं कसं आणि कुठून हे विचारचक्र त्याच्या डोक्यात सुरू झालं. शेवटी पाच दिवसांच्या अथक परिश्रमानंतर दादरहून त्याने पुस्तक आणलं आणि प्रांजलला दिलं. 

पुस्तकासाठी आतूर असलेल्या प्रांजलला पुस्तक पाहून इतका आनंद झाला की तिने सागरला चक्क मिठी मारली आणि तू आजपासून माझा बेस्टफ्रेंड आहेस असं ती म्हणाली. "आंधळा मागतो एक डोळा" ही म्हण सागरला खरी वाटू लागली. 

     प्रांजलच्या उपक्रमाला महाविद्यालयात प्रथम क्रमांक मिळाला. ही आनंदाची बातमी तिने सर्वात अगोदर सागरला सांगितली. प्रांजलच्या आयुष्यात आपल्याला एक हक्काचं स्थान मिळालं आहे अशी जाणीव सागरला होऊ लागली. इंग्रजी असो किंवा बुक कीपिंग येणाऱ्या अडचणी प्रांजल सागरला हक्काने विचारू लागली. कळत नकळत सागर तिच्या प्रेमात पडला. प्रांजलही आपल्या प्रेमात आहे की फक्त निखळ मैत्री याबद्दल मात्र त्याला संभ्रम होता. अनेकदा त्याला वाटायचं की आपल्या मनातलं प्रांजलला सांगावं. पण, प्रांजल खूप मोठ्या घरची होती. तिचे बाबा पोलीस खात्यात होते. आपल्या मनातलं ऐकल्यावर ती चिडली आणि बाबांना सांगितलं तर? याचीही त्याला भीती वाटायची. शिवाय आपण गरीब आहोत, ती कुठे आपण कुठे असं म्हणून तो टाळायचा. 

     एखाद्या दिवशी प्रांजल क्लासला आली नाही की सागरचं मन लागत नव्हतं. सागरचा छोटेखानी अपघात झाला होता तेव्हा क्लासच्या मित्रमंडळींसोबत प्रांजलही त्याच्या घरी गेली होती. तेव्हा नकळत तिच्या डोळ्यात आलेले अश्रू सर्वांनी हेरले होते. सागर आणि प्रांजलची होत असलेली जवळीक पाहून क्लासमध्ये त्यांना चिडवणं सुरू झालं. प्रांजलला या सगळ्याचा अजिबात राग येत नव्हता. मात्र हे सगळं कुठेतरी थांबायला हवं असं सागरला वाटायचं. 

एकेदिवशी कापऱ्या आवाजात सागर प्रांजलला म्हणाला, "क्लास सुटल्यावर गार्डनमध्ये भेटशील का? मला थोडंसं बोलायचं आहे." तिनेही पटकन होकार दिला. आणि ठरल्याप्रमाणे भेट झाली. पंधरा मिनिटे झाली पण सागर मूळ विषयावर काही येईना. "तू बोलतोस की मी जाऊ?" असं प्रांजलने म्हंटल्यावर त्याने हिंमत केली आणि मनातलं सगळं सांगितलं. 

     "मी तुला माझा जवळचा मित्र मानते हे खरं आहे पण, प्रेम वगैरे कधी मनात आलं नाही रे !" तुझं प्रेम नाकारण्याचं ठोस कारण माझ्याकडे किमान आत्तातरी नाही. मला थोडा वेळ दे विचार करायला. मी सांगेन तुला. असं बोलून दोघांनी एकमेकांचा निरोप घेतला. दोन आठवडे झाले तरी प्रांजलचं काहीच उत्तर नाही म्हणून सागरने स्वतःच पुन्हा विषय छेडला. तेव्हा प्रांजलने नम्रपणे नकार दिला. सागरनेही कारण विचारण्याचं धाडस केलं नाही. मी तिच्या पात्रतेचा नाही असं गृहीत धरून त्याने विषय सोडून दिला. सागरचं मन दुखावलं होतं पण जे आपल्या नशीबात आहे ते आपल्याला मिळेल असं तो स्वतःलाच समजवायचा. 

     पूर्वीच्या तुलनेत आता दोघातलं बोलणं कमी झालं होतं. प्रेम व्यक्त करून आपण मैत्रीही गमावली की काय असा प्रश्न सागरला सतावू लागला. एक-दोन महिन्यांनी प्रांजलने सागरला भेटीचं निमंत्रण दिलं. सागरने कारणं सांगून भेट टाळायचा प्रयत्न केला पण, "तू आला नाहीस तर माझ्याशी कधीच बोलू नकोस." असं प्रांजलने दटावल्यावर भेटीस राजी झाला. यंदा प्रांजलने पुढाकार घेतला आणि म्हणाली, "मी पुन्हा एकदा विचार केला तुझा आणि मला तुझं प्रेम कबूल आहे." प्रांजल थट्टा करतेय असं सागरला वाटलं. पण तुझी शपथ रे असं ऐकताच त्याचा विश्वास बसला. हवं असलेलं प्रेम मिळाल्याने त्याच्या डोळ्यात पाणी आलं. 

     शिक्षण संपलं, दोघांना नोकरी लागली. दोघातलं प्रेम जवळपास सहा वर्ष टिकून होतं . पण, आजही सागरला दोन्ही कुटुंबातली आर्थिक दरी, राहणीमान भीती घालायचं. किती दिवस असं अधांतरी राहायचं. आता निर्णय घ्यायची वेळ आली आहे. आपण घरच्यांशी बोलूया असं सागरने सुचवलं. तिलाही हे पटलं. काहीही झालं तर तू माझी साथ देशील ना प्रांजल? असं सागरने विचारलं. मी तुझी साथ आजन्म देईन असं प्रांजलने म्हंटल्यावर सागरला खूप बळ मिळालं. दोन दिवसात आपण बाबांना भेटून सगळं सांगूया असं ठरलं. 

     रविवारची सुट्टी गाठून प्रांजलने सागरला घरी बोलावलं. बाबांना फक्त इतकंच माहीत होतं की कोणीतरी मित्र येणार आहे घरी. सागर बंगल्याच्या दारात उतरला तेव्हा तो आलिशान बंगला, भलामोठा बगीचा, पोहण्यासाठी बांधलेला छोटासा स्विमिंग पूल हे सगळं पाहून त्याचं मनोबल पुन्हा कमी होऊ लागलं. आलोय खरा पण बोलायचं कसं? असं म्हणत "येऊ का काका?" असं विचारत सागर घरात आला. हॉलमध्ये अंथरलेले गालिचे, मऊ-मऊ सोफे, ४५ इंचाचा टीव्ही, जिन्यावरच्या संगमरवरी पायऱ्या, चार फूट उंच झुंबर सगळं नेत्रदीपक. एवढ्या मोठ्या घरच्या मुलीला बाबा आपल्या घरी पाठवतील का अशी शंका त्याला येऊ लागली. बाबांनी प्रांजलला आवाज दिला. "तुझा मित्र आलाय प्राजू" ये बाहेर. प्रांजलने दोघांना एकमेकांची ओळख करून दिली. बाबाही सागरची चौकशी करत होते. काय करता? कुठे राहता? घरी कोण-कोण असतं? प्राजूला कसं ओळखता? वगैरे वगैरे... 

     नाश्ता, चहा झाला. प्रांजलने खाकरत सागरला इशारा केला बोल आता. काका, मी आणि प्रांजल गेली सहा वर्षे एकमेकांवर प्रेम करतोय. आता आम्हाला लग्न करायचं आहे. मी प्रांजलचा हात मागायला आलोय. सागरचं हे बोलणं ऐकून प्रांजलचे बाबा ताडकन उभे राहिले. तुझी हिंमत कशी झाली असं बोलायची असं म्हणून त्यांनी सागरची कॉलर धरली. सगळं पाहून प्रांजलही घाबरली. तुला जेवढा पगार आहे तेवढे पैसे मी माझ्या कुत्र्यावर खर्च करतो. तुझ्या किचनएवढं माझं बाथरूम असेल. माझ्या मुलीने आजवर जे-जे मागितलं ते सगळं मी तिला दिलं आहे. तुला एखादी गोष्ट तिने मागितली तर दहावेळा विचार करशील. तुझी लायकी काय तू बोलतो काय. श्रीमंतांच्या पोरींना प्रेमात पाडायचं आणि नंतर रंग दाखवायचे. बरंच घालून पाडून बोलत होते प्रांजलचे बाबा. 

"प्रांजल तू सांग ना बाबांना. मी असा नाहीये ते." असं सागर बोलला पण प्रांजल फक्त रडत राहिली. 

तू माझी साथ देशील म्हणालेलीस, आपलं प्रेम खरं आहे, तू बोलत का नाहीस? प्रांजल बोल ना गं. सागर एकतर्फी बोलत राहिला पण प्रांजलने ऐनवेळी कच खालली. *"बाबांनाच मान्य नाही, मग मी तरी काय करू?"* एवढं बोलून ती रडत रडत आतल्या घरात गेली. तिच्या बाबांनी थोबाडीत मारून शेवटी सागरला घराबाहेर काढलं. आणि धमकीही दिली. माझ्या मुलीच्या वाटेला जाशील तर जेलमध्ये सडवेन. 

     जिच्यासोबत संपूर्ण आयुष्य घालवायचं होतं तिने ऐनवेळी साथ सोडल्याने सागर खूप खचला. आपलं प्रेम खरं नव्हतं का? एखाद्या व्यक्तीला सांभाळणं, सुख देणं एवढीही आपली पात्रता नाही का? पैसा म्हणजेच सगळं का? असे कितीतरी प्रश्न सागरच्या मनात घोळत होते. एवढं सगळं झाल्यावरही प्रांजलचा एकही फोन नाही, भेट नाही हे पाहून त्याने काळजावर दगड ठेवला आणि प्रांजलशी यापुढे कसलंही नातं ठेवायचं नाही असा निर्णय घेतला.

     हे सगळं प्रकरण झाल्यावर साधारण वर्षभरात प्रांजलच्या बाबांनी एका उद्योगपती मुलाशी तिचं लग्न लावून टाकलं. लग्नाला वर्ष होत आलं तरी पती आपल्याला पत्नीसारखं वागवत नाही, कधीकधी दोन-दोन दिवस घरी येत नाही, व्यवस्थित बोलत नाही हे सगळं प्रांजलने बाबांच्या कानावर घातलं. यावर लवकरच तोडगा काढायला हवा म्हणून दोन्ही कुटुंबातल्या ज्येष्ठ व्यक्ती आणि प्रांजल व तिचा पती दिनेश असे सगळे चर्चेला बसले. असं का करत आहात? काही चिंता वगैरे आहे का? असं दिनेशला विचारलं पण त्याने सगळी उडवाउडवीची उत्तरे दिली. औपचारिकता म्हणून यापुढे मी व्यवस्थित वागेल असं त्याने सांगितलं. परंतु दोन आठवड्यांनी पुन्हा पहिले पाढे पंचावन्न. यावेळी मात्र प्रांजलच्या बाबांनी कारण शोधून काढायचा निश्चय केला. 

     खोलवर तपासणी केली असता दिनेशचे त्याच्या ऑफिसमधल्या सेक्रेटरीशी प्रेमसंबंध असल्याचे उघड झाले. दोन-दोन तीन-तीन दिवस तो घरी येत नव्हता त्याचंही कारण मिळालं. मित्रांसोबत तो दारूच्या पार्ट्या करीत होता. हे सगळं जेव्हा प्रांजलला कळलं तेव्हा तिने ज्या नजरेने बाबांकडे पाहिलं तिचा रोख बाबांना कळला.

श्रीमंती, पैसा, ऐशोआराम या सगळ्यापायी प्रांजलचं आयुष्य बाबांनी पणाला लावलं होतं.

सागर आपल्या मुलीसाठी योग्य होता असं बाबांना वाटू लागलं. पण आता उशीर झाला होता.

     रितसर सोडचिठ्ठी घेऊन दिनेश आणि प्रांजल वेगळे झाले. बाबा प्रांजलला घेऊन घरी आले. मुलीला सांभाळणं त्यांच्यासाठी जड नव्हतं परंतू पाहुणेमंडळी, ओळखीपाळखीत कोणत्या तोंडाने झालेला प्रकार सांगायचा ही चिंता त्यांना खात होती.

आलेला दिवस ढकलायचा म्हणून प्रांजल जगत होती.

     प्रेयसी म्हणून तिला सागरकडून खूप प्रेम मिळालं होतं परंतू एक पत्नी म्हणून ज्या सुखाची अपेक्षा तिला होती ती मात्र दिनेशकडून पूर्ण होऊ शकली नव्हती. त्यामुळे ती आता बैचेन होऊ लागली होती. राहून राहून तिला जुने दिवस आठवायचे.

सागरने अजूनही लग्न केलं नव्हतं. सागर आपल्याला माफ करेल, पुन्हा स्वीकारेल या भाबड्या आशेने तिने सागरचा संपर्क शोधून काढला.

सागरला फोन केला. जवळपास तासभर ती तिचं दुःख ऐकवत राहिली आणि सागर ऐकत राहिला काहीही न बोलता.

तू बोलत का नाहीस सागर? असं जेव्हा प्रांजल म्हणाली तेव्हा सागरने उत्तर दिलं, *"नियतीलाच मान्य नाही, मग मी तरी काय करू?"* आणि फोन ठेवला.

सागरने काळजावर दगड ठेवला. तेव्हाही, आजही !

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

वैद्य ना भेटला चांगला

⚜️ वैद्य ना भेटला चांगला

चेहऱ्यावर तुझ्या पाहिले मी मला

सांग शिकली कुठे तू सये ही कला

भेटणे रोज जर शक्य नव्हते तुला

जीव वेड्यापरी का उगा लावला

दाखवू मी कुणा आतली वेदना

एकही वैद्य ना भेटला चांगला

राज्यकर्ते तसे खूप झाले इथे

घेतला ना कुणी अंश शिवबातला

विश्व अवघे सुखी पाहिजे जर 'किरण'

सोडवूया तिढा एकमेकातला

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

का हवे दाखले

⚜️ का हवे दाखले

का हवी कारणे का हवे दाखले

ज्ञात आहे तुला दुःख जर आतले

शब्द पडले कमी उमगले मग मला

चेहरा वगळता सर्व मी वाचले

भावनाशून्य तू काय कळते तुला

बोलणे हे तिचे खोलवर लागले

तू मला टाळते मी तुला टाळतो

यामुळे वाढले वाद दोघातले

जात नाही कधी तोल प्रेमात या

खाचखळग्यातही भान जर ठेवले

◼️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

गेलो आपापल्या वाटे

⚜️ गेलो आपापल्या वाटे...

पाहिले मला अन्

ती हळवी झाली थोडी

भेटीच्या क्षणावर मग

केली आसवांनी कुरघोडी

काय बोलावे नेमके

सुचत नव्हते काही

योगायोगच म्हणावा लागेल

असे नेहमी होत नाही

सावरलो कसेबसे दोघेही

गोष्टी इकडच्या तिकडच्या झाल्या

तेवढ्यात कानांवर दोघांच्याही

ओळखीच्या हाका आल्या

हसलो मंदमंद, घेतला निरोप

गेलो पुन्हा, आपापल्या वाटे

प्रेमाच्या वाटेवर परंपरांचे

आम्हीच निवडले होते काटे

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

ढाळली आसवे

ढाळली आसवे आणि गेले घरी

शेवटी राहिली मोकळी पायरी

स्वप्न साकारले जिद्द ठेवून मी

रोखले, वेढले संकटांनी जरी

लाख केले जवळ दूर जाते तरी

हीच प्रेमातली खंत आहे खरी

हेरले जायचे चारचौघातही

दुःख होते तिचे एवढे भरजरी

कोणते प्रश्न अन् कोणती उत्तरे

एकमेका असे दूर केल्यावरी

एक असतो विषय भावना वेगळ्या

कोण लिहितो खुले कोण अल्पाक्षरी

मोकळे बोलणे प्रांत नाही तुझा

सोस तू आतली चेंगरा चेंगरी

वाटले जर मला एकटे-एकटे

ठेवतो मी तुझे पत्र छातीवरी

कालपर्यंत जी खेळली अंगणी

आज सोडून ती दूर गेली परी

📧 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

हळवा आहे थोडा

⚜️ हळवा आहे थोडा...

पटकन ओले होतात डोळे

तसा तो, हळवा आहे थोडा

दगडी काळजाच्या दुनियेमध्ये

त्याला विचार करून सोडा

तक्रार नको मग पुन्हा

हा क्षणाक्षणाला रडतो

हा आजार संसर्गाचा पण

अगदी काहींनाच जडतो

😊 सागरराजे निंबाळकर

नको खोटे हावभाव

चोख वठवू भूमिका

नको खोटे हावभाव

कोण किती जगणार

नाही कुणालाच ठाव

🌱 सागरराजे निंबाळकर

तुझ्या मंजूळ स्वराने

⚜️ तुझ्या मंजूळ स्वराने..

जेव्हा-जेव्हा सये तुझी

बट ढळते हळूच

दडलेल्या भावनांची

तेव्हा होते आगेकूच

मग वाटते नेहमी

तुला चोरून पाहावे

काही काळ का होईना

तुझ्या स्वप्नात राहावे

विसरून सारे जग

फक्त तुझ्यात रमतो

योग दुग्धशर्करेचा

कधी कधीच जमतो

गढलेलो असताना

अचानक येते भान

तुझ्या मंजूळ स्वराने

जेव्हा सुखावती कान

🌱 सागरराजे निंबाळकर

सतावते एक भीती

🌱 सतावते एक भीती

येथे दिवसागणिक

सतावते एक भीती

दिन माझ्या आयुष्याचे

आता उरलेत किती

कोणी नसतो कुणाचा

सारे क्षणांचे सोबती

जुळावया चार ओळी

जसे यमक योजती

🌱 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

किसीको याद करता हूँ

किसीको याद करता हूँ

तो कोई याद आता है

यहीं अंदाज है मेरा

जो सबको पास लाता है

🌿 सागरराजे निम्बालकर

दिल को सुकून

देखता हूँ जब भी तुझे माँ

दिल को सुकून सा मिलता है

ये वो फुल है जो सिर्फ और सिर्फ

किस्मतवालों के दर पे खिलता है

🌿 सागरराजे निम्बालकर

थोडंसं धाडस

🌱 विचारधन - १०१ 🌱

थोडंसं धाडस आपल्याला खूप पुढे नेतं हेदेखील धाडस केलं तरच कळतं !

🌿सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

सुखाचा सागर

▪️सुखाचा सागर 

संकटात जो-जो | करतो मदत 

मानावी सोबत | त्याची खरी

घासातला घास | दुसऱ्याला देणे 

आशीर्वाद घेणे | सोपे नाही 

समृद्धीत कोणी | मागतो का काही 

तरी नाही नाही | ओठांवर 

यादीमध्ये मित्र | आहे लाखो जरी 

मात्र वेळेवरी | कोणी नाही 

पडलो आपण | जर का एकटे 

झेलावी संकटे | योद्ध्यापरी 

बोलघेवड्यांना | करा हद्दपार 

शेवटाला चार | पुरे खांदे 

नको गोतावळा | उगा व्यर्थ सारा 

देतो का सहारा | कोणी कधी 

करायला हवा | नेमका संचय 

जीवनी अभय | राहावया 

आशेचा 'किरण' | शोधतो पामर 

सुखाचा 'सागर' | तरावया 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर 

मो - 8879897797

श्वास आहे तर

▪️श्वास आहे तर...

श्वास आहे तर | आहे सर्वकाही 

त्याच्यापुढे नाही | काही मोठे 

श्वासांवर नाही | कुणाचीही सत्ता 

आर्थिक सुबत्ता | असो किती 

निसटतो जेव्हा | शेवटचा श्वास 

थांबतो प्रवास | आयुष्याचा 

श्वास निरंतर | चालतो जोवर

नसावे अंतर | नात्यांमध्ये 

जेव्हा हळूहळू | मावळते आशा 

निर्वाणीची भाषा | येते ओठी 

सार्थकी लागावा | शेवटचा श्वास 

हाच एक ध्यास | ठेवू सारे 

जीवनाची नौका | किनाऱ्याला लागो 

भाग्य सारे जागो | निजलेले 

आपोआप घेतो | पोटात 'सागर'

श्वासांची घागर | रिक्त होता 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर 

मो - 8879897797

मन माझे

▪️मन माझे...

हळूवार हृदयाची

उघडली मी संदूक 

जपलेल्या आठवांनी 

केले क्षणात भावूक 

कुठे घेऊन जातील 

नाही आठवांचा नेम 

कधी भंगती अपेक्षा

कधी नकळत प्रेम 

सारे ठाऊक असून 

मन कुणाचे ऐकते 

वेगेवेगे धावताना 

एकाजागी विसावते

पाठ टेकली धरेला 

केली नभाची चादर 

क्षणार्धात मन माझे 

पोहोचले चंद्रावर 

स्वप्न ठेवता उशाशी 

झोप लागली क्षणात 

चालू होता उगाचच 

किती गोंधळ मनात 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

थोडे ठेवतो अंतर

▪️थोडे ठेवतो अंतर 

नका विचारू त्यावेळी 

काय वाटते जीवाला 

जेव्हा क्षणात निरोप

द्यावा लागतो कुणाला 

तसा सोबती कायम 

येथ नसतो कुणीही 

मनाजोगे वाटताना 

होते काहीही, कधीही 

कधी सांगावा एखादा 

कधी भेट अचानक 

काय बोलावे कुणाला 

जो-तो मर्जीचा मालक 

चालताना नकळत 

सुटलाच कधी हात 

कैक होतात जखमा 

खोलवर काळजात 

म्हणूनच आता मीही 

थोडे ठेवतो अंतर 

होत नाही मग त्रास 

हात सुटल्यानंतर 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

किस्सा आठव एखादा

💚 किस्सा आठव एखादा 

जर झाली एकांतात 

तुला आठवांची बाधा 

तुझ्या-माझ्या भेटीतला 

किस्सा आठव एखादा 

नको विचारू यामुळे 

काय होईल नेमके 

एक गोष्ट मात्र खरी 

तुला वाटेल हलके 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

कस आतून लागतो

💚 कस आतून लागतो 

सांगू नेमकी कुणाला 

माझी जीवघेणी व्यथा 

दोन ओळीत संपते 

इतुकीच माझी कथा 

नानारंगी पात्र सारी 

माझी मीच निभावतो 

हावभाव बदलाया 

कस आतून लागतो 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

असा एखादा करार

💚 असा एखादा करार 

चार भिंतींच्या आतलं 

जेव्हा चोहीकडे जातं 

खऱ्या अर्थाने तेव्हाच 

होतं विस्कळीत नातं 

याच कारणे करूया

असा एखादा करार 

पुढे येईल जो आधी 

तोच घेईल माघार  

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

घर होईल गोकुळ

💚 घर होईल गोकुळ 

नको नेऊस टोकाला 

तुझ्या-माझ्यातला वाद 

सौख्य अपुल्या जीवनी 

ठेवू आजन्म नाबाद 

सुख असो किंवा दुःख 

वाटा दोहोंचा सारखा 

घर होईल गोकुळ 

जशी कृष्णाची द्वारका

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

उभा राहिलो थाटात

💚 उभा राहिलो थाटात 

संकटात ऐनवेळी 

बंद झाली सारी दारं 

हाच होता नियतीचा 

छुपा पहिला प्रहार 

मात करून त्यावर 

उभा राहिलो थाटात 

प्रसवून जीवघेण्या 

वेदनांना उदरात 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

तुझी कळेल खबर

💚 तुझी कळेल खबर 

दूरदेशी गेली तरी 

वाट आजही पाहतो

एकजीव झाल्यावर 

कोण वेगळे राहतो 

भेट व्हावी तुझी-माझी 

पुन्हा त्याच वाटेवर 

त्यानिमित्त का होईना 

तुझी कळेल खबर 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

तिच्या असीम त्यागाने

💚 तिच्या असीम त्यागाने

तिच्या असीम त्यागाने

सुखावलं घरदार

तीच भावना हळवी

तीच भक्कम आधार

दाह सोसत दिव्यात

जशा तेवतात ज्योती

आई माझी साधीसुधी

तंतोतंत तशी होती

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

खूप तुटतो आतून

💚 खूप तुटतो आतून

घट्ट धरलेला हात

जेव्हा अर्ध्यात सुटतो

तेव्हा खंबीर मनुष्य

खूप आतून तुटतो

याचसाठी नात्यामध्ये

ठेवा इतके अंतर

शक्य होईल सहाया

त्रास जेवढा नंतर

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

ओठांवर होतं नाही

 अष्टाक्षरी चारोळी - 8

तिच्या मनात होकार 

ओठांवर होतं नाही 

खेळ सारा नियतीचा 

दोष नव्हता तिचाही 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

आयुष्याच्या नौकेवर

 अष्टाक्षरी चारोळी - 7

आयुष्याच्या नौकेवर 

स्वार झाली स्वप्न सारी 

त्यांच्या स्वागतासाठी मी 

उभा केव्हाचा किनारी 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

होती पक्की व्यवहारी

 अष्टाक्षरी चारोळी - 6

नात्यांमध्ये नेहमी जी 

होती पक्की व्यवहारी 

जाताजाता आठवांची 

तिने ठेवली उधारी 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

तुझ्या एका होकाराने

 अष्टाक्षरी चारोळी - 5

शक्य होते खूप काही 

तुझ्या एका होकाराने 

दूर गेलीस निघून 

जेव्हा जड पावलाने 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

हवा थोडासा जिव्हाळा

 अष्टाक्षरी चारोळी - 4

जास्त काही नको मज 

हवा थोडासा जिव्हाळा 

तुला निरोप देताना 

जर दाटला उमाळा 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

ठेवतो तयारी

 अष्टाक्षरी चारोळी - 3

जरी नसली ठाऊक

मज दिशा प्रवासाची 

तरी ठेवतो तयारी 

निरंतर चालण्याची 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

तुझ्या आठवांचे ढग

 अष्टाक्षरी चारोळी - 2

तुझ्या आठवांचे ढग 

पुढे जाती हळूहळू 

माझे मलाच कळेना 

त्यांच्यामागे किती पळू 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

अष्टाक्षरी चारोळी

 अष्टाक्षरी चारोळी - 1

कणखर जरी वर 

खूप तुटतो आतून 

जेव्हा रडणे टाळतो 

बाप धाय मोकलून 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

थोडे ठेवतो अंतर

 ▪️थोडे ठेवतो अंतर 

नका विचारू त्यावेळी 

काय वाटते जीवाला 

जेव्हा क्षणात निरोप

द्यावा लागतो कुणाला 

तसा सोबती कायम 

येथ नसतो कुणीही 

मनाजोगे वाटताना 

होते काहीही, कधीही 

कधी सांगावा एखादा 

कधी भेट अचानक 

काय बोलावे कुणाला 

जो-तो मर्जीचा मालक 

चालताना नकळत 

सुटलाच कधी हात 

कैक होतात जखमा 

खोलवर काळजात 

म्हणूनच आता मीही 

थोडे ठेवतो अंतर 

होत नाही मग त्रास 

हात सुटल्यानंतर 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मन माझे...

▪️मन माझे...

हळूवार हृदयाची

उघडली मी संदूक 

जपलेल्या आठवांनी 

केले क्षणात भावूक 

कुठे घेऊन जातील 

नाही आठवांचा नेम 

कधी भंगती अपेक्षा

कधी नकळत प्रेम 

सारे ठाऊक असून 

मन कुणाचे ऐकते 

वेगेवेगे धावताना 

एकाजागी विसावते

पाठ टेकली धरेला 

केली नभाची चादर 

क्षणार्धात मन माझे 

पोहोचले चंद्रावर 

स्वप्न ठेवता उशाशी 

झोप लागली क्षणात 

चालू होता उगाचच 

किती गोंधळ मनात 

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

याद जब भी आती है

याद जब भी आती है उसकी

दिलको बस इतना बतलाता हूँ

तू तो चला जाता है पास उसके

यहाँ मैं ख़ुदको अकेला पाता हूँ

▪️सागरराजे निंबाळकर

खेळूया शिमगा

▪️खेळूया शिमगा

शिमग्याच्या मुहूर्ताला

मद, मत्सराला जाळू

इतुकीच माझी साद

सारे होऊ कनवाळू

आहे प्रत्येकाच्या ठायी

जरी नानाविध रंग

तरी गोडी गुलाबीने

सदा राहूया अभंग

व्रत घेऊया सत्याचे

नको फुकाची आरोळी

दाखवून नैवेद्याला

गोड पुरणाची पोळी

उगा कलह कशाला

ठेवू सदैव एकोपा

दृष्टिकोन जगण्याचा

आहे किती साधासोपा

चला खेळूया शिमगा

वस्त्र लेवून सफेद

आवडीच्या रंगासाठी

उरणार नाही खेद

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

आशेचा किरण

▪️आशेचा किरण

मिळाली पाहिजे । संधी प्रत्येकाला

सिद्ध करायाला । कलागुण ।।१।।

काहींना मिळते । आयतीच संधी

तरीही अवधी । जातो वाया ।।२।।

एखाद्या संधीचे । सोने करावया

चातुर्य लीलया । वापरावे ।।३।।

कधी मागे कधी । असते समोर

संधीसाठी घोर । नको जीवा ।।४।।

नसते संधीला । विशिष्ट प्रमाण

करावी निर्माण । ज्याची त्याने ।।५।।

अचूक संधीने । भाग्य उजळते

सुखाने नांदते । घरदार ।।६।।

आशेचा 'किरण' । म्हणजेच संधी

'सागर' नि नदी । नाते जसे ।।७।।

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मो - ८८ ७९८९ ७७९७

कविताच उरते

मोह नसावा गोळा करण्याचा

घ्यावे अपुल्या गरजेपुरते

अक्षरे जाती इकडे-तिकडे

शेवटाला कविताच उरते

▪️सागरराजे निंबाळकर

ओंजळीत विसावले मोती

तिच्या मनावरच्या आघाताची

पुसटशी कल्पना आली होती

पापणीच्या मालेतून गळून जेव्हा

ओंजळीत विसावले होते मोती

▪️सागरराजे निंबाळकर

आठवांत रमताना

आठवांत रमताना एखाद्याच्या

गवसते का नवे काही?

प्रश्न हा तसा साधासुधा

मात्र, उत्तर कुणाकडेही नाही

▪️सागरराजे निंबाळकर

हायकू

आभाळनक्षी

पक्ष्यांनी चितारली

कृष्ण सावली

हिरवा रावा

रानात उतरला

नसे सुगावा

वेचले दाणे

इवल्याशा चोचीत

जपून गाणे

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

काय झाले तुला

▪️काय झाले तुला...

काय झाले तुला सांग आतातरी

शांतता ही अशी रोज नाही बरी

चोरते तू नजर का तरी मग पुन्हा

भेटते सारखी त्याच वाटेवरी

टाळता टाळता गुंतला जीव अन्

भाळलो शेवटी एकमेकांवरी

दुःख अल्पायुषी वाटते प्रथम पण

पाहता-पाहता गाठते शंभरी

विसर सारे जुने सोडवूया तिढा

भेट तू एकदा शक्य नसले जरी

नोंद घेऊ नको फक्त महिलादिनी

चौकशी कर तिची एरव्हीही घरी

वेदना एक पण दोन प्रतिमा तुझ्या

कोण सीता म्हणे कोण मंदोदरी

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

चेहरा

ओळख जरी नसली घनिष्ठ

'चेहरा' कायमचा लक्षात राहिला

एवढाच 'गुण' माझ्यातला तिने

आढेवेढे न घेता पाहिला

▪️सागरराजे निंबाळकर

अष्टपैलू

▪️अष्टपैलू

जमेल तेवढे । लिहावे चौफेर

मिळतो आहेर । अष्टपैलू ।।१।।

एका प्रकारात । गुंतावे कशाला?

द्यावी अक्षराला । मोकळीक ।।२।।

कधी छंदोबद्ध । कधी मुक्तछंद

लय एकसंध । हवी मात्र ।।३।।

जुन्या प्रकारांना । हाताळा लीलया

होईल किमया । सरावाने ।।४।।

साहित्यात हल्ली । कुणीही उठतो

प्रकार काढतो । हवा तसा ।।५।।

दिलीत काहींनी । पदार्थांची नावे

किती खपवावे । बाळबोध ।।६।।

फतवा काहींचा । अमुक अक्षरी

तमुक अक्षरी । लिहा आता ।।७।।

टाळावा नेहमी । क्षणांचा हव्यास

धरूनिया कास । संयमाची ।।८।।

मोजक्यांना खुले । 'सागराचे द्वार'

बाकीचे साभार । किनाऱ्याला ।।९।।

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मो - ८८७९८९७७९७

दोन ओळी

तोडक्या मोडक्या का होईना

मज सुचल्या दोन ओळी

लेखणी अन् अक्षरांची जेव्हा

जमली सहज जोडगोळी

▪️सागरराजे निंबाळकर

संधीसाधू

▪️संधीसाधू

स्वार्थ साधावया । येतात जवळ

भलते चपळ । संधीसाधू ।।१।।

लटक्या शब्दांनी । झोळी भरायची 

स्तुती करायची । काम त्यांचे ।।२।।

चूक दिसूनही । बघेनात काही

धजावत नाही । सांगायला ।।३।।

असतात कंपू । यांचे चोहीकडे

भरावया घडे । प्रसिद्धीचे ।।४।।

ठेवती हाताशी । नित्य एखाद्याला

जपावया माला । कौतुकाची ।।५।।

वाऱ्याच्या दिशेने । उडतो पतंग

बदलती रंग । तैसे यांचे ।।६।।

लावू पाहिल्यास । कोणी लाडीगोडी

द्यावी शालजोडी । सन्मानाने ।।७।।

नसतो कामाचा । फुकाचा जागर

सांगतो 'सागर' । भामट्यांना ।।८।।

▪️सागरराजे निंबाळकर

शिवशंभो

▪️शिवशंभो

त्रिगुणी जगात । मृत्यू हा शाश्वत

त्याचेच दैवत । शिवशंभो ।।१।।

आशेचा किरण । शिवाचे स्मरण

टाळते मरण । शिवशंभो ।।२।।

श्रावणात व्रत । सोमवार त्यात

भक्त पूजतात । शिवशंभो ।।३।।

रुद्र अभिषेक । रूपेही अनेक

स्मरतात कैक । शिवशंभो ।।४।।

बेल, फळ, पान । दुग्ध जल स्नान

भक्तीचा सन्मान । शिवशंभो ।।५।।

शोभतसे छान । नंदीचे वाहन

पार्वतीचे धन । शिवशंभो ।।६।।

चक्र जीवनाचे । भाव भावनांचे

दान प्राक्तनाचे । शिवशंभो ।।७।।

भक्त पुष्पदंत । शिव महिम्नात

आदरे स्तवात । शिवशंभो ।।८।।

जगण्याची ओढ । जीव हा विमूढ

राखतसे गूढ । शिवशंभो ।।९।।

दुःखाचा विसर । व्रत सोमवार

करी चमत्कार । शिवशंभो ।।१०।।

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

चिऊचे घरटे

▪️चिऊचे घरटे

बांधायचे होते चिऊला

एक छानसे घरटे

पण, घाबरायची ती

रात्री राहायला एकटे

भीती जावी म्हणून तिने

उपाय कावळ्याला विचारला

सुचवलं त्याने क्षणात एका

मैत्रिणीला बोलव राहायला

ये ना माझ्या नव्या घरी

पत्र चिऊने, कोकिळेला पाठवलं

पत्र वाचून निघाली कोकिळा

तिला थोडंसंही नाही राहवलं

कोकिळा आल्याचं कळल्यावर

साळुंखी, पोपट, कबुतरही आले

जेवले सगळे एकत्र बसून

झोपायला आपापल्या घरी निघाले

समजावलं कोकिळेने चिऊला

यापुढे रात्री नाही घाबरायचं

तरीही वाटलीच भीती तर,

आपल्या चांदोमामाला पाहायचं

चार दिवस का होईना पण,

कोकिळा राहायला आली

गप्पा-गोष्टी, गंमतीमुळे

चिऊची भीती पळाली

🤗 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर