आलोय दूर अगदी शोधात काळजांच्या
घेऊन रोज फिरतो झोळीत जो उन्हाळे
राहील का कधी तो छायेत सावल्यांच्या
मैलोनमैल फिरते चिमणी दशोदिशांना
ठेवावयास दाणे चोचीत पाखरांच्या
आणू नकोस उसणे ओठांवरी हसू तू
दिसतात स्पष्ट धारा डोळ्यांत आसवांच्या
स्वीकार दुःखसुद्धा केले हसून कायम
रडलो न एकदाही आशेत मी सुखांच्या
गेलाय जन्म माझा काट्यांत एवढा की
रमलो कधीच नाही बागेत मी फुलांच्या
~ सागरराजे निंबाळकर
