अंतर बरेच आले

▪️अंतर बरेच आले

माझ्या-तुझ्यात आता अंतर बरेच आले

पातक दुरावण्याचे दोघांकडून झाले

मी ग्रीष्म पोळणारा तू धार श्रावणाची

दोघांसही ऋतूंचे आंदण किती मिळाले

संशय मनात आला परका कुणी असावा

पण सोयरेच माझे मारेकरी निघाले

आजन्म सोबतीचा केला करार ज्यांनी

ताऱ्यांपरी अचानक एकेक ते गळाले

मी फार संयमाने हाताळले स्वतःला

आहे बराच चंचल तेव्हा कुठे कळाले

🌿 सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

शिकायतें तो, लाखो हैं पर

बेजुबाँ हमें, रहना होगा

झील नहीं जी, सागर हैं हम

सागर जैसा, बहना होगा

😊 सागरराजे निम्बालकर

गझलेत आहे मी

😊 गझलेत आहे मी

जरी तू झाकले डोळे तुझ्या नजरेत आहे मी

कितीही दूर केले तू तुझ्या समवेत आहे मी

कधी जर वाटले यावे पुन्हा भेटायला तर ये

जिथे भेटायचो पूर्वी तिथे वाटेत आहे मी

ठिकाणा एक असतो का कधी माझ्या लिखाणाचा

कधी कवितेत असतो तर कधी गझलेत आहे मी

उलट देऊ कसे उत्तर तुझ्याशी बोलताना मी

तुला मी मानतो अंतिम तुझ्या आज्ञेत आहे मी

म्हणवले ना कधीही मी स्वतःला तज्ज्ञ गझलेचा

मला आवड शिकायाची गझल शाळेत आहे मी

🌿 सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

तुझ्या उशाला

▪️तुझ्या उशाला

इतक्यात घाबरू का मी या पराभवाला

आहे करायचे जर चितपट उभ्या जगाला

होतो तसाच आहे मी आजही मनाने

बदलून मात्र गेला श्रावण क्षणाक्षणाला

वृद्धाश्रमात शेवट झाला तिचा नि त्याचा

अस्वस्थ फार करते हे दृश्य काळजाला

होते शिवार हिरवे जे काल मेघराजा

झाले तुझ्या कृपेने ते आज झाडपाला

जगतोय रोज जो-तो अपुल्या मनाप्रमाणे

येईल का अशाने घरपण कधी घराला

करता कशास आता साहेब पंचनामा

गेलाय बाप माझा भेटायला ढगाला

जर तू सुखात आहे मोडून स्वप्न माझे

करतोय काय राणी "सागर" तुझ्या उशाला

🌿 सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

काळीज मी कवीचे

😊 काळीज मी कवीचे

शोकांतिका म्हणावी की दुःख पाचवीचे

सबबी नव्या-नव्या पण आरोप नेहमीचे

घेऊन रोज फिरतो झोळीत जो उन्हाळे

असणार काय त्याला अप्रूप सावलीचे

गळतीवरी कुणीही दिसला न भाळलेला

डोळ्यात स्वप्न जपती सारेच पालवीचे

मी झाड चंदनाचे देतो सुगंध कायम

का दान मग तरीही पदरात कत्तलीचे

गझलेमुळे जरी मी आहे समोर तुमच्या

अभ्यासले अगोदर काळीज मी कवीचे

🌿 सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

पुढे जाते एक वाट

▪️पुढे जाते एक वाट

माझ्या शहरापासून

पुढे जाते एक वाट

जिथे वस्ती डोंगरांची

आणि सोनेरी पहाट

किलबिल पाखरांची

जणू मधुर भूपाळी

स्वतः येतात किरणे

दारी भेटाया सकाळी

सडासंमार्जन होता

घेते आकार रांगोळी

दिवा तेवतो देव्हारी

ओठी अभंगाच्या ओळी

चुलीवर भाकरीला

रोज गोंजारते आई

दोन घासात मिळते

लाखो जन्मांची पुण्याई

गोठ्यामध्ये गायी-म्हशी

त्यांच्या दिमतीला चारा

सर्जा-राजामुळे येते

पीक शेतीत दुबारा

स्वर्ग होते घरदार

नसे सुखाची उणीव

पाहुण्यालासुद्धा सारे

किती लावतात जीव

होते अंथरूण धरा

आणि नभाची चादर

काळ्या आईप्रती त्यांच्या

मनी सदैव आदर

दृश्य पाहून वाटते

आपणही इथे जावे

आता उरले-सुरले

करू गावाच्याच नावे

🌿 सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

वाचतो

▪️वाचतो..

चेहऱ्यांना वाचतो

दुःख सारे हेरतो

फक्त पैसा पाहिजे

मग कुणीही वाकतो

शक्य तितके रोज मी

आरशाशी बोलतो

फार काही मज नको

मोजके मी वेचतो

सावलीची आस पण..

कोण झाडे लावतो

तेच असते घर खरे

हर्ष जेथे नांदतो

काय झाले नेमके?

का असा तू वागतो

🌿 सागरराजे निंबाळकर

अर्थ मौनातले

▪️अर्थ मौनातले

एकदा, दोनदा लाखदा वाचले

लागले ना तरी अर्थ मौनातले

शेवटी प्रेम ते प्रेम आई तुझे

वाचते तू सहज दुःख डोळ्यातले 

ताट होते पुढे मी भुकेला तरी..

कोण फकिरापुढे वाढते चांगले

दोष देऊ तरी मी कुणाला कसा

ओठही आपले दातही आपले

खूप पडतो फरक दोन ओळीतही

फक्त समजून घे शेर गझलेतले

🌿 सागरराजे निंबाळकर

हरकत नाही

🙂 हरकत नाही..

कुणी गाळले, कुणी टाळले हरकत नाही

आयुष्य असे पुढे चालले हरकत नाही

वेळ काढून "भेटू आपण" पुन्हा एकदा 

शब्द तुझे हे हवेत विरले हरकत नाही

कलियुग आहे इथे कुणीही निवांत नसतो

सोयीनुसार बसले, उठले हरकत नाही 

नेटाने मी केली उठबस सगळ्यांची पण..

काही सुटले, काही चुकले हरकत नाही 

सगेसोयरे नावापुरते केवळ "सागर"

जाणून सत्य दुःख वाटले हरकत नाही 

▪️सागरराजे निंबाळकर