▪️मुक्या व्यथांना..
व्यथा बदलते, रूप नेहमी
कधी निरूत्तर, कधी बोलकी
भोई पुरता, खचून गेला
इतकी अवजड, नको पालखी
भेद असावे, हलके-फुलके
नको खोलवर, कृष्ण सावली
प्रश्न शेवटी, सतावतो मग..
दृष्ट सुखांना, कुणी लावली
काय करावे, कसे करावे
प्रश्न जरी हा, ज्याचा-त्याचा
नकळत होतो, उद्रेक आणि..
मुक्या व्यथांना, फुटते वाचा
सोपे करून, सहज ओळखा
मनात आहे, काय नेमके
भेद पडतील, गळून सारे
दिसू लागेल, एकसारखे
🌿 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !