नावापुरते जगतो आहे
दुःखामध्ये बुडतो आहे
गर्दीमध्ये नात्यांच्या मी
पुन्हा एकटा पडतो आहे
हाक दिली की जातो धावत
इथेच तर मी फसतो आहे
जीव जाईल बहुदा आता
हल्ली इतका झुरतो आहे
नकोस ढाळू अश्रू वेड्या
स्वतः स्वतःला म्हणतो आहे
केवळ पणत्या जळत नाहीत
बघा.. दिवाही जळतो आहे
पंगत आहे श्रीमंतांची
इथे कुठे तू बसतो आहे
मेल्यावरही सुटला नाही
आत्मा इथेच फिरतो आहे
हसवत होता सर्वांना जो
तोच नेमका रडतो आहे
कुणी कुणाचा नसतो सागर
रोज नव्याने शिकतो आहे
~ सागर निंबाळकर
