याद जब भी आती है

याद जब भी आती है उसकी

दिलको बस इतना बतलाता हूँ

तू तो चला जाता है पास उसके

यहाँ मैं ख़ुदको अकेला पाता हूँ

▪️सागरराजे निंबाळकर

खेळूया शिमगा

▪️खेळूया शिमगा

शिमग्याच्या मुहूर्ताला

मद, मत्सराला जाळू

इतुकीच माझी साद

सारे होऊ कनवाळू

आहे प्रत्येकाच्या ठायी

जरी नानाविध रंग

तरी गोडी गुलाबीने

सदा राहूया अभंग

व्रत घेऊया सत्याचे

नको फुकाची आरोळी

दाखवून नैवेद्याला

गोड पुरणाची पोळी

उगा कलह कशाला

ठेवू सदैव एकोपा

दृष्टिकोन जगण्याचा

आहे किती साधासोपा

चला खेळूया शिमगा

वस्त्र लेवून सफेद

आवडीच्या रंगासाठी

उरणार नाही खेद

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

आशेचा किरण

▪️आशेचा किरण

मिळाली पाहिजे । संधी प्रत्येकाला

सिद्ध करायाला । कलागुण ।।१।।

काहींना मिळते । आयतीच संधी

तरीही अवधी । जातो वाया ।।२।।

एखाद्या संधीचे । सोने करावया

चातुर्य लीलया । वापरावे ।।३।।

कधी मागे कधी । असते समोर

संधीसाठी घोर । नको जीवा ।।४।।

नसते संधीला । विशिष्ट प्रमाण

करावी निर्माण । ज्याची त्याने ।।५।।

अचूक संधीने । भाग्य उजळते

सुखाने नांदते । घरदार ।।६।।

आशेचा 'किरण' । म्हणजेच संधी

'सागर' नि नदी । नाते जसे ।।७।।

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मो - ८८ ७९८९ ७७९७

कविताच उरते

मोह नसावा गोळा करण्याचा

घ्यावे अपुल्या गरजेपुरते

अक्षरे जाती इकडे-तिकडे

शेवटाला कविताच उरते

▪️सागरराजे निंबाळकर

ओंजळीत विसावले मोती

तिच्या मनावरच्या आघाताची

पुसटशी कल्पना आली होती

पापणीच्या मालेतून गळून जेव्हा

ओंजळीत विसावले होते मोती

▪️सागरराजे निंबाळकर

आठवांत रमताना

आठवांत रमताना एखाद्याच्या

गवसते का नवे काही?

प्रश्न हा तसा साधासुधा

मात्र, उत्तर कुणाकडेही नाही

▪️सागरराजे निंबाळकर

हायकू

आभाळनक्षी

पक्ष्यांनी चितारली

कृष्ण सावली

हिरवा रावा

रानात उतरला

नसे सुगावा

वेचले दाणे

इवल्याशा चोचीत

जपून गाणे

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

काय झाले तुला

▪️काय झाले तुला...

काय झाले तुला सांग आतातरी

शांतता ही अशी रोज नाही बरी

चोरते तू नजर का तरी मग पुन्हा

भेटते सारखी त्याच वाटेवरी

टाळता टाळता गुंतला जीव अन्

भाळलो शेवटी एकमेकांवरी

दुःख अल्पायुषी वाटते प्रथम पण

पाहता-पाहता गाठते शंभरी

विसर सारे जुने सोडवूया तिढा

भेट तू एकदा शक्य नसले जरी

नोंद घेऊ नको फक्त महिलादिनी

चौकशी कर तिची एरव्हीही घरी

वेदना एक पण दोन प्रतिमा तुझ्या

कोण सीता म्हणे कोण मंदोदरी

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

चेहरा

ओळख जरी नसली घनिष्ठ

'चेहरा' कायमचा लक्षात राहिला

एवढाच 'गुण' माझ्यातला तिने

आढेवेढे न घेता पाहिला

▪️सागरराजे निंबाळकर

अष्टपैलू

▪️अष्टपैलू

जमेल तेवढे । लिहावे चौफेर

मिळतो आहेर । अष्टपैलू ।।१।।

एका प्रकारात । गुंतावे कशाला?

द्यावी अक्षराला । मोकळीक ।।२।।

कधी छंदोबद्ध । कधी मुक्तछंद

लय एकसंध । हवी मात्र ।।३।।

जुन्या प्रकारांना । हाताळा लीलया

होईल किमया । सरावाने ।।४।।

साहित्यात हल्ली । कुणीही उठतो

प्रकार काढतो । हवा तसा ।।५।।

दिलीत काहींनी । पदार्थांची नावे

किती खपवावे । बाळबोध ।।६।।

फतवा काहींचा । अमुक अक्षरी

तमुक अक्षरी । लिहा आता ।।७।।

टाळावा नेहमी । क्षणांचा हव्यास

धरूनिया कास । संयमाची ।।८।।

मोजक्यांना खुले । 'सागराचे द्वार'

बाकीचे साभार । किनाऱ्याला ।।९।।

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मो - ८८७९८९७७९७

दोन ओळी

तोडक्या मोडक्या का होईना

मज सुचल्या दोन ओळी

लेखणी अन् अक्षरांची जेव्हा

जमली सहज जोडगोळी

▪️सागरराजे निंबाळकर

संधीसाधू

▪️संधीसाधू

स्वार्थ साधावया । येतात जवळ

भलते चपळ । संधीसाधू ।।१।।

लटक्या शब्दांनी । झोळी भरायची 

स्तुती करायची । काम त्यांचे ।।२।।

चूक दिसूनही । बघेनात काही

धजावत नाही । सांगायला ।।३।।

असतात कंपू । यांचे चोहीकडे

भरावया घडे । प्रसिद्धीचे ।।४।।

ठेवती हाताशी । नित्य एखाद्याला

जपावया माला । कौतुकाची ।।५।।

वाऱ्याच्या दिशेने । उडतो पतंग

बदलती रंग । तैसे यांचे ।।६।।

लावू पाहिल्यास । कोणी लाडीगोडी

द्यावी शालजोडी । सन्मानाने ।।७।।

नसतो कामाचा । फुकाचा जागर

सांगतो 'सागर' । भामट्यांना ।।८।।

▪️सागरराजे निंबाळकर

शिवशंभो

▪️शिवशंभो

त्रिगुणी जगात । मृत्यू हा शाश्वत

त्याचेच दैवत । शिवशंभो ।।१।।

आशेचा किरण । शिवाचे स्मरण

टाळते मरण । शिवशंभो ।।२।।

श्रावणात व्रत । सोमवार त्यात

भक्त पूजतात । शिवशंभो ।।३।।

रुद्र अभिषेक । रूपेही अनेक

स्मरतात कैक । शिवशंभो ।।४।।

बेल, फळ, पान । दुग्ध जल स्नान

भक्तीचा सन्मान । शिवशंभो ।।५।।

शोभतसे छान । नंदीचे वाहन

पार्वतीचे धन । शिवशंभो ।।६।।

चक्र जीवनाचे । भाव भावनांचे

दान प्राक्तनाचे । शिवशंभो ।।७।।

भक्त पुष्पदंत । शिव महिम्नात

आदरे स्तवात । शिवशंभो ।।८।।

जगण्याची ओढ । जीव हा विमूढ

राखतसे गूढ । शिवशंभो ।।९।।

दुःखाचा विसर । व्रत सोमवार

करी चमत्कार । शिवशंभो ।।१०।।

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

चिऊचे घरटे

▪️चिऊचे घरटे

बांधायचे होते चिऊला

एक छानसे घरटे

पण, घाबरायची ती

रात्री राहायला एकटे

भीती जावी म्हणून तिने

उपाय कावळ्याला विचारला

सुचवलं त्याने क्षणात एका

मैत्रिणीला बोलव राहायला

ये ना माझ्या नव्या घरी

पत्र चिऊने, कोकिळेला पाठवलं

पत्र वाचून निघाली कोकिळा

तिला थोडंसंही नाही राहवलं

कोकिळा आल्याचं कळल्यावर

साळुंखी, पोपट, कबुतरही आले

जेवले सगळे एकत्र बसून

झोपायला आपापल्या घरी निघाले

समजावलं कोकिळेने चिऊला

यापुढे रात्री नाही घाबरायचं

तरीही वाटलीच भीती तर,

आपल्या चांदोमामाला पाहायचं

चार दिवस का होईना पण,

कोकिळा राहायला आली

गप्पा-गोष्टी, गंमतीमुळे

चिऊची भीती पळाली

🤗 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

प्रतिनिधित्व

➖➖ *विचारधन - ७९* ➖➖

एखाद्याचं मन वळवण्याची कला आपल्याला अवगत असेल तर आपण 'प्रतिनिधित्व' करण्यास सक्षम आहोत.

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मो - ८८७९८९७७९७

जातीवंत कवी

▪️जातीवंत कवी

ज्याला जसे हवे । तसे बोलू आता

सुखी येता-जाता । सारेजण ।।१।।

खऱ्याची दुनिया । निर्जन असते

कुणी न धजते । मुक्कामाला ।।२।।

तू मला खो द्यावा । मी तुला देईन

क्षणात नेईन । ढगांमध्ये ।।३।।

चुकीलाही जेव्हा । प्रसिद्धी मिळते

म्हणावे लागते । छान-छान ।।४।।

चुकीच्या दिशेला । पाऊले जातात

विश्वासाचा हात । सोडूनिया ।।५।।

अंधारात जेव्हा । ठेचाळतो पाय

सुचतो उपाय । आपोआप ।।६।।

नवखा असो वा । असो अनुभवी

मोजकेच कवी । जातीवंत ।।७।।

पसारा कशाला? । पुरे दोन ओळी

मोजावया खोली । आशयाची ।।८।।

शालजोडीमुळे । सोपे होते काम

मिळतो विराम । वादंगाला ।।९।।

▪️सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मो - ८८७९८९७७९७

मनाचा कोंडमारा

➖➖ *विचारधन - ७७* ➖➖

मनाचा 'कोंडमारा' झाला की भावना घुसमटायला लागतात.

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मो - ८८७९८९७७९७

आपण मनाला काय सांगतो

➖➖ *विचारधन - ७८* ➖➖

मन आपल्याला काय सांगतंय त्यापेक्षा आपण मनाला काय सांगतो यावरही खूप काही अवलंबून असतं...

😊 सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर

मो - ८८७९८९७७९७