दरी

~ दरी ~

घट्ट नात्यात जर खोल झाली दरी

पावलोपावली छेद करते उरी

लागतो कोण मी सांग दुनिये तुझा

काढते आठवण प्राण गेला तरी

वार झाला तरी लागली ना खबर

काय कावा तुझा ! चाट पडली सुरी

फार काही नको फक्त कर एवढे

दे मला तू "अहो" हाक आतातरी

सत्य मानू कसे? वैद्य आहे कुशल 

एकदाही जखम होत नाही बरी

▪️सागरराजे निंबाळकर

जीवन अवघे

_जीवन अवघे, घडव तुझे तू_

_नको अपेक्षा, कधी कशाची_

_लढल्याशिवाय, पडणार कशी?_

_सहजासहजी, गाठ यशाची_

▪️ _सागरराजे निंबाळकर_

जगणे म्हणजे

जगणे म्हणजे, अडी अडचणी 

प्रत्येकाच्या, असती भाळी

पचवत आहे, दुःख आज पण..

होते सुखही, एकेकाळी 

▪️सागरराजे निंबाळकर

खेळ अनोखा

जिकडे जावे, तिकडे दिसतो

खेळ अनोखा, विवंचनेचा 

अधूनमधून, घसरतो कुणी

कुणा लागती, कायम ठेचा

▪️सागरराजे निंबाळकर

कुणी नसतो कुणाचा

▪️कुणी नसतो कुणाचा

पाणी आटले डोळ्यात

चित्त नाही थाऱ्यावर

लाख कोठारे दुःखाची

सुख मात्र पसाभर

काय असते जीवन

कसे नेमके जगावे

इच्छा, आशा, स्वप्नपूर्ती

अशी कितीतरी नावे

एक गोळा करताना

जाते दुजे निसटून

प्रश्न पडतो मनाला

काय वेचावे यातून

कसा करावा संवाद

कशी जपावीत नाती

सगेसोयरेही जेव्हा

पाठ फिरवून जाती

घासातला एक घास

ज्याने ताटात वाढला

तोच खरा मित्र, बंधू

त्याला मानावा आपला

पळ काढतात कैक

संकटांच्या मालिकेत

बळ येते खूप जर..

कोणी घेतले कवेत

आला रिकाम्या हाताने

तुला जायचेही तसे

किती न्याहाळतो राजा

रोज फुटके आरसे

दानशूर तुरळक

ज्याला-त्याला प्यारी माया

होता आले तर व्हावे

एखाद्याची छत्रछाया

कुणी नसतो कुणाचा

सारे क्षणांचे सोबती

मागे उरते ती फक्त

केल्या कर्मांची पावती

↪️ सागरराजे निंबाळकर

घ्यावे सामावून

~~ घ्यावे सामावून

आलीय समीप । वेळ निरोपाची

उसण्या श्वासांची । रिपरिप

लागेना कशाचा । ताळमेळ आता

ठेच येता-जाता । नियतीची

दिसेना कुठेच । आशेचा किरण

शेवटचा कण । आहे हाती

नाही शक्य झाली । स्वप्नांची पूर्तता

बळेच हसता । वाटे सोंग

चुकलेच म्हणा । आपलेही खूप

थोडे सुखरूप । राहताना

कीर्ती तरी मागे । कशी उरणार

जो-तो मोजणार । कर्म सारे

घ्यावे सामावून । देवा उदरात

सोडू नका हात । इहलोकी

■ सागरराजे निंबाळकर

उशिरा कळले

~~ उशिरा कळले..

नव्हते माझे येथे काही उशिरा कळले

पर्वा नाही कोणालाही उशिरा कळले

धावत आहे जो-तो मागे आयुष्याच्या

उसंत नसते बसायलाही उशिरा कळले

फक्त मानले म्हणजे सारे अपुले नसते

"नाव" पाहिजे नात्यालाही उशिरा कळले

शल्य बोचते मनास जेव्हा उठता-बसता

कठीण जाते जगायलाही उशिरा कळले

सहजासहजी प्रकाश पडतो कधी कुठे का?

धैर्य लागते जळायलाही उशिरा कळले

■ सागरराजे निंबाळकर

दान पडावे

~~ दान पडावे ~~

काय करावे किती करावे

दुःखासोबत कसे जगावे

घालमेल जर होत राहिली

एकाजागी शांत बसावे

चंद्र, चांदण्या नकोत मजला

मंद दिव्याने घर उजळावे

घासामधला घास देऊन

जमेल तितके कामी यावे

हिंदू-मुस्लिम फूट कशाला

सगळे आता अखंड व्हावे

चुका भोवल्या मलाच माझ्या

ठेऊ मग मी कुणास नावे?

एकदातरी मनाप्रमाणे

झोळीमध्ये दान पडावे

🌿 सागरराजे निंबाळकर, कल्याण