Tuesday, October 30, 2018

काव्यांजली

*आरास दिव्यांची*
(चित्र सौजन्य - शीतल दौंड)

आरास दिव्यांची
माझिया मनास भावते
हळूच खुणावते
दीपावली           !! १ !!

हसऱ्या वदनाने
तेवती दीप ज्योती
उजळोत नाती
संसारात             !! २ !!

साजशृंगार तुझा
साथीला आभूषणे मौल्यवान
मानतो भाग्यवान
स्वतःला              !! ३ !!

प्रवेश तुझा
सुखावतो मज जीवनी
सुखांची हमी
सदोदित              !! ४ !!

टपोर चांदण्यांचा
अंगणी तेजोमयी प्रकाश
उजळावे यथावकाश
तारांगणी             !! ५ !!

तळपत्या धरेवर
तुझी *शीतल* छाया
आपुलकीची माया
सावलीसारखी      !! ६ !!

सागर सरितेच्या
*शीतल* संगमात न्हाला
दिवाळी पहाटेला
सर्वांभूती             !! ७ !!

@ *सागरराजे निंबाळकर*

Thursday, October 25, 2018

तो कुछ अच्छा लगता

थाम लेते दामन तो कुछ अच्छा लगता
जाते ना यूँ छोड़के तो कुछ अच्छा लगता

यक़ीनन कमी रही होगी कुछ मुझमें ही
सीखा देते पूरा होना तो कुछ अच्छा लगता

नहीं याद करेंगे कभी ना ही पुकारेंगे
बुला लेते हमें ही पास तो कुछ अच्छा लगता

बेशक़ ज़िन्दगी तुम्हारी है उछाल दो चाहो जैसे
समेटना भी सिख जाते तो कुछ अच्छा लगता

अच्छा लगता है खुला आसमाँ हर किसी को
बैठ जाते वादियों में तो कुछ अच्छा लगता

दोराहें पर खड़ी है ज़िन्दगी अपनी अपनी
मक़ाम गर एक होता तो कुछ अच्छा लगता

ना माँगा कभी आपसे कुछ ना कुछ माँगेंगे
समझ लेते खुद ब खुद तो कुछ अच्छा लगता

याद आती है जब किसी की रो लेता हूँ में ही
गर पोछ देता आँसू कोई तो कुछ अच्छा लगता

खैर अब कैसा शिकवा और कैसा गिला किसीसे
लिखता कोई यह पंक्ति तो कुछ अच्छा लगता

रेत सी फिसल रही हैं बुँदे हाथ से कुछ यूँ
समेटते सागर आँखोंमें तो कुछ अच्छा लगता

@ *सागरराजे निंबाळकर*

Tuesday, October 23, 2018

अशाच एका चांदराती

🌙 _*अशाच एका धुंद चांदराती*_ 🌙

_अशाच एका धुंद चांदराती_
_मिलन मनामनांचं व्हावं_
_टपोर चांदणं पडावं अंगणी_
_दोघांनी मग एकसुरात गावं_

_मी तुझा, अन तू माझी सये_
_सांगण्या केवळ मौनाची परिभाषा_
_मधूचा चषक पडावा फिका_
_इतुकी तुझ्या डोळ्यात नशा_

_व्हायचं तेव्हा होशील माझी_
_मिळवणं तुला माझा पण नाही_
_येताच तू, पडावे सडे चांदण्यांचे_
_ह्यासारखा कोणताच सण नाही_

_पाहताच मला नजर चोरून_
_तुझं मुद्दाम बटांना सारणं_
_आवडू लागलंय आता मलाही_
_स्वतःच स्वतःला ठार मारणं_

_सवय जडली तुझीच आता_
_विरहात तुझ्या आठवांचा सहारा_
_वियोग होऊ नये अश्रूंचा म्हणून_
_पापण्यांचा आतल्या आत पहारा_

_अशीच यावी रोज कोजागिरी_
_काळजीच्या काजळीला दूर सारून_
_लिहिल्या जातील कविता एकेक_
_कधी चंद्रावर, कधी चांदणीला भाळून_

@ *सागरराजे निंबाळकर*

Monday, October 22, 2018

म्हणूनच आला हा दुरावा

_*म्हणूनच आला हा दुरावा*_

_रममान झाली स्वतःत इतुकी_
_आजूबाजूचं तुला भान नाही_
_नको भेटूस प्रत्यक्षात मजला_ 
_सांग शेवटचं आठवून काही_

_भेट असतेच जणू टाळावया_
_समजूत मनाची घालत राहिलो_
_ठपका तुझ्यावर कसा ठेवावा_
_मीच मृगजळामागे धावलो_

_मला आपलं मानलंच कधी तू_
_त्यामुळेच आज आला दुरावा_
_आजही गेलीस, जर त्या वाटेवर_
_पदोपदी मिळेल आठवांचा पुरावा_

_शहानिशा करू नकोस फक्त_
_घेराव घालेल साक्षीचा पिंजरा_
_मौनालाही व्हावं लागेल बोलकं_
_सत्य सांगतील व्याकुळल्या नजरा_

_मानपान करणं एकमेकांचा सये_
_जणू एक औपचारिकता ठरली_
_दुरावाच मिळाला शेवटी नशिबी_
_माझी सोडून तू साऱ्यांची उरली_

@ *सागरराजे निंबाळकर*
         उल्हासनगर, ठाणे
         ८८७९८९७७९७

भारतीय सण आणि एकात्मता

🌿 *भारतीय सण आणि एकात्मता* 🌿

करावी साजरी दिवाळी
सद्भावनेचा फराळ वाटून
सुरकुंब्यात पाहता करंजी
उर माझा आला दाटून

होळीच्या रंगात नाहताना
भान कुणा, सारेच दंग
गुण्यागोविंदाचा संदेश देई
विविधतेत एकात्मतेचा रंग

कधी हात ठेवावा बायबलवर
कधी छातीशी लावावं कुराणाला
गीता दावते मार्ग जगण्याचा
कसं विसरावं मी झेंद अवेस्ताला
(झेंद अवेस्त पारशी ग्रंथ आहेत)

चिन्ना, अयंगार स्वामी जसे
तशीच तिन्ही जगाची आई
गुरु ही आपला बाबा ही आपले
कोण शीख अन कोण इसाई

बैसाखीत होतो भांगडा जसा
तसेच गणेशोत्सवात भजन
त्यागले प्राण ज्यांनी देशापायी
त्यांना करावे शत शत नमन

मारून मिठी कडकडून एकमेका
द्या साऱ्यांना जिवाभावाची ईदी
कधी मन रमतं माझं गोकुळी
कधी म्हणतं, चला जाऊ आळंदी

इथेच अमृतसर इथेच गंगा
इथेच दिसेल मथुरा काशी
आदाब, सत श्री अकाल, नमस्कार
सारे पुजले मी, माझ्या काळजाशी

व्हावी जयंती शिवबा, बाबाची
जन्मोत्सव अमर तथागतांचा
झेंडे वेगवेगळे टोचती नजरेला
सेवेकरी मी माणुसकीच्या पंथाचा

वटपौर्णिमा, कोजागिरी, नागपंचमी
दृश्य जसा सामुदायिक सोहळा
विविधतेतही एकत्र नांदणारा
माझा भारत आगळावेगळा

अशीच राखावी सुख समृद्धी
साऱ्यांना हात जोडून मागणं
सागर सरितेच्या कृपादृष्टीने
पडावं ग्रीष्मात शरदाचं चांदणं

@ *सागरराजे निंबाळकर*
         उल्हासनगर, ठाणे
          ८८७९८९७७९७

Thursday, October 18, 2018

चारोळी

जर किरण होतो पैगंबराचा तर
गायही अल्लाहची झाली पाहिजे

आपणच जपावी संस्कृती आपुली
कशास कोण येथे वाली पाहिजे

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

नका जपू माणसं आपापली
चार खांद्यांना जातधर्म नसतो

गेल्यावर व्यक्ती व्यासपीठावर नव्हे
फक्त नी फक्त मृत्यूशय्येवर बसतो

@ *सागरराजे निंबाळकर*

Friday, October 12, 2018

चारोळी

काट्यांना फुलवणं ही कला आहे
पाणी नाही रक्त द्यावं लागतं

कधी पायात तर कधी हृदयात
धर्माला ते इमाने इतबारे जागतं

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

कितीदा घालावी समजूत मनाची
जगात काहीच शाश्वत नाही

मन ही टाळतं अन म्हणतं
पुन्हा सांग लक्षात राहत नाही

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

गहिवरल्या आज दाही दिशा
जेव्हा आवाज त्याचा शांत झाला

आज विचारून काय फायदा सये
तू मला न विचारताच का गेला?

@ *सागरराजे निंबाळकर*

Wednesday, October 10, 2018

चारोळी स्पर्धा मनोगत

साहित्य काव्यगंध समूह आयोजित चारोळी स्पर्धा

परीक्षकीय भूमिका माझ्या मनोगतातून :-

     सर्वप्रथम संपूर्ण समितीचे हार्दिक अभिनंदन की आपण एक चांगली स्पर्धा आयोजित केली. आणि विशेष आभार की त्या स्पर्धेचं परीक्षण आपण माझ्याकडे सोपवून विश्वास दाखवला.

     चारोळी म्हणजे नेमकं काय?
चारोळीला आपण चार ओळींची कविता म्हणू शकतो. कमीत कमी शब्दात जास्तीत जास्त आशय सांगण्याचं कसब आपण चारोळी लेखनाने आत्मसात करू शकतो. चारोळी ह्या प्रकाराला खऱ्या अर्थाने झळाळी दिली ती चंद्रशेखर गोखले ह्यांनी १९९०-१९९१ च्या दरम्यान.
चारोळीत व्याकरण, आशय, शब्दकळा, चपखल यमकसंगती आदी बाबींना अनन्यसाधारण महत्व आहे. चारोळी ही ४ ओळींमध्येच लिहिली जावी असा माझा हट्ट आहे. २ ओळीत असल्यास त्याला आपण शेर किंवा शायरी म्हणू शकतो.

     स्पर्धेसाठीचा विषय होता *तुझ्यात जीव गुंतला*. हे शब्द ऐकले की साधारण आपला समज असा होतो की, सखीत जीव गुंतला. काही अंशी हे खरं असलं तरी निरनिराळ्या गोष्टीत, व्यक्तीत आपला जीव गुंतत असतो. उदाहरणं द्यायची झाल्यास श्रीमंतांचा संपत्तीत, आई वडिलांचा आपल्या पाल्यात, सीमेवर लढणाऱ्या सैनिकांचा घरून येणाऱ्या चिठ्ठीत इतरही अनेक...!
त्यामुळे एक परीक्षक म्हणून आणि कवी म्हणून मला नाविण्यात जास्त रस असतो. त्याच त्याच प्रवाहात वाहण्यापेक्षा मी वेगळं काहीतरी केलं हा आनंद मला सुखावून जातो.

     स्पर्धेत आलेल्या सर्व रचना वाचल्यावर असं लक्षात आलं जवळजवळ ८०% चारोळ्या ह्या सखी सखा भोवती फिरत होत्या. त्यातही शकुंतला आणि दुष्यंतावर विशेष प्रेम दिसलं. दोन तीन चारोळ्यात राधा कृष्ण दृष्टीस पडले. छत्रपतींमध्ये जीव गुंतल्याची एक चारोळी वाचनात आली. विठुराया आणि देहू आळंदीचंही दर्शन घडलं. सैनिक, मातृभूमी ह्यावरही भाष्य करणाऱ्या चारोळ्या वाचण्यात आल्या. हे सगळं सांगण्याचं तात्पर्य एवढंच की *मनाच्या खोल डोहात शिरत असताना काळजाचा ठाव घेऊन अंतरात्मा सुखावल्याची प्रचिती आली.* स्पर्धेचा उद्देश एका बाजूने गेला नाही. ह्याबद्दल सर्वांना मनापासून दाद देतो.

     मी माझ्या नेहमीच्या शैलीप्रमाणे प्रत्येक रचनेचं वैयक्तिक परीक्षण दिलेलं आहे. जिथे जिथे आवश्यक वाटलं तिथे बोट ठेवलेलं आहे. जिथे सुधारणा सुचवाव्या वाटल्या तिथे माझ्या परीने बदल सुचवले आहेत. जिथे विशेष सांगण्यासारखं काही नव्हतं तिथे छान अशी दाद दिली आहे. त्यामुळे तौलनिक परीक्षण करताना सगळेच छान विजेत्या यादीत ठेवता आले नाहीत.

स्पर्धेदरम्यान काय काळजी घ्यावी

👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻

१) आपण निवेदन वाचलेलं आहे की नाही ही खात्री करून घ्यावी आणि त्यानुसार नियमांचं पालन करावं.

२) रचना पाठविण्यापूर्वी व्याकरण, शब्दकळा, यमक संगती योग्य आहे की नाही हे तपासून घ्यावं.

३) रचना लिहिल्याने स्वानंद मिळतो तो महत्वाचा आहेच शिवाय माझ्या रचनेतून मी इतरांना काय देऊ शकतो हा विचार व्हावा.

४) जर स्पर्धेत क्रमांक यावा ही मनिषा बाळगून असाल तर परीक्षकाला काय भावेल, किंवा परीक्षकाला ओळखत असल्यास त्याला काय भावतं तसेच तो कशा प्रकारच्या रचना लिहितो ह्याचा अभ्यास व्हावा.

कोणाकोणाच्या काय काय चुका झाल्या हे परीक्षणात नोंदवलेलं आहेच. तरीही भविष्यात आपण काळजी घेत दर्जेदार रचना आम्हाला वाचावयास उपलब्ध कराव्या ही अपेक्षा.

विजेत्यांचे अभिनंदन 🤝🏻🤝🏻
सहभागीचे आभार 👍🏻👍🏻

आपलाच :- *सागरराजे निंबाळकर*

Tuesday, October 9, 2018

चारोळी

विश्वास बसणार नाही माझ्यावर
दर्पणालाच विचार तुझं सौंदर्य

किमया आपली आपणच जाणावी
कसं विचारावं चातका, पाण्याचं माधुर्य

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

असं काय मागितलं मी तुला
जे कायमचं दूर निघून गेलीस

जसं गळून पडावं फुल अवचित
अन निराधार संबोधावं वेलीस

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

घेतला जेव्हा एकंदरीत अंदाज
कळालं नावापुरते नाते उरलेत

भिंती केव्हाच पोकळ झाल्या
आता उरलेले वासेही फिरलेत

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

कुठवर सहन करायचा विरह
कुठवर असं स्वतःला जाळायचं

नवल वाटलं जेव्हा म्हणाली ती
जाऊदे रे, प्रेमात असंच चालायचं

@ *सागरराजे निंबाळकर*

Monday, October 8, 2018

दिंडी वृत्त चारोळी

कैक कवितांचे दान गझल माझी
कैक मात्रांची शान गझल माझी

किती सावरले तिने जिवा माझ्या
असे एकमेव भान गझल माझी

@ *सागरराजे निंबाळकर*

Sunday, October 7, 2018

चारोळी

नसावी चिंता तेजोमयी प्रकाशाची
उजेडासाठी माझ्या देहास जाळा

दुसरं तिसरं काही नको मला राजे
ऐकू यावं फक्त, सुखी राहा माझ्या बाळा

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

पडद्यामागेच होती पटकथा सारी
शेवटपर्यंत ती पडद्यामागेच राहिली

साहित्याची व्याख्या माहित नाही पण
पहिली लेखिका मी आईमध्ये पाहिली

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

एवढ्यासाठीच केली होती संगत
आयुष्य एकट्याने जगावं लागेल

नंतर उमगलं मृगजळ होतं सारं
आपलं आपणच बघावं लागेल

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

आवरला पसारा वेदनांचा जेव्हा
त्या एकावर एक स्वार झाल्या

पहिल्यांदा दुष्कर्म घडलं हातून
त्या माझ्या हातून ठार झाल्या

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

नका हिणवू दुःखाला इतकं की
ते कायमचं दूर निघून जाईल

ऊन सावल्यांचा खेळ असतं आयुष्य
अन्यथा संमिश्र भावगीत कोण गाईल

@ *सागरराजे निंबाळकर*

Thursday, October 4, 2018

स्वप्न पाहिले मी (व्योमगंगा गझल)

➖ स्वप्न पाहिले मी ➖

पाहिले मी स्वप्न येथे मम सुखाच्या जीवनाचे
आज कळले फक्त होते खेळ सारे ते मनाचे

राज्य करण्या राम येता खूप मज आनंद झाला
स्वप्न तुटता सत्य कळले राज्य आहे रावणाचे

स्वप्नपूर्ती जाहली कळताच वार्ता त्या जयाची
उमगले कालांतराने कर्ज फुटल्या कांकणाचे

स्वप्न बघता वाटले की जाहलो आहे अमर पण
श्वास होते सोबतीला पाहुणे काही क्षणाचे

पाहतो झोपेत मी ही रोज का स्वप्ने सुखाची
जाग येता दुःख दिसते पैलतीरी सागराचे

© *सागरराजे निंबाळकर*
        उल्हासनगर, ठाणे

Wednesday, October 3, 2018

स्वप्न पाहिले मी

वृत्त :- चंद्रकांत
मात्रा :- २६ (८+८+८+२ = २६)

टिमटिमणाऱ्या तिमिराचे हे स्वप्न पाहिले मी
विसरलो अता असे नेमके काय पाहिले मी

भास जाहला स्पर्शून जणू जात असावी ती
पाहताच तो चाफा कळले तिला पाहिले मी

हृदयाची ही तगमग सखये घे जाणूनी तू
रुसवे फुगवे शोभत नाही हास्य पाहिले मी

तुला कळेना मला कळेना भास कोणते हे
टाळली नजर तू क्षणात जी तिला पाहिले मी

देणे घेणे रीती रिवाज नको म्हणाली तू
किंमत माझी करताना गे तुला पाहिले मी

@ *सागरराजे निंबाळकर*

Tuesday, October 2, 2018

चारोळी

नका घेऊ ठाव माझ्या मनाचा
मन माझं जणू चंचल वारा

कधी वास्तवात जगतो मी
कधी केवळ आठवांना थारा

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

होतं प्रेम माझ्यावर एकेकाळी जिचं
हल्ली ती त्रयस्थाचं गुणगान गाते

आज उमगलं झुळुक होती ती
जी क्षणात येते क्षणात जाते

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

वाटतं, करत राहावं प्रेम निरंतर
तहान एवढ्यानेच कुठे भागते

एकलकोंडा नाव म्हणून की काय
ही रात्र हल्ली माझ्यासवेच जागते

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

झोपडीत झालो लहानाचा मोठा
नाव आईबापाने राजा ठेवलं

पंचपक्वान्नाची ऐपत नव्हती लेकहो
मात्र एकाच पदार्थात गाव जेवलं

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

पाहिलं त्या टाळलेल्या नजरेला अन
गुपित एकेक मला कळू लागलं

का केलं जवळ दूर जाणाऱ्याला
हे शल्य काळजाला छळू लागलं

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

नका बोलावू मला मैफिलीत मित्रहो
ह्या काळजात फक्त विरहाचे प्याले

ऐकून तराने गाळाल अश्रू, म्हणाल
विसर मित्रा जे झाले ते झाले

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

कशाला ओल्या करू कडा मी
आसवातूनही ती निघून जायची

पुसल्या जातील मग आठवणीही
ना माझी ना तळहातांची व्हायची

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

एवढ्यासाठीच काढली पैंजणे तिने
निरोप घेताना त्याला कळू नये

माझी इच्छा दिसावी ती शेवटची
तिची इच्छा ह्याने मागे वळू नये

@ *सागरराजे निंबाळकर*

चारोळी

मिचकावले जायचे जे डोळे कधीकाळी
त्याच कडा आज पाणावलेल्या दिसल्या

भाग्यवान ठरले ते अश्रू देखील मित्रहो
ज्यांच्यावर कोणीतरी कविता लिहिल्या

@ *सागरराजे निंबाळकर*