---- निखळले मोती ---
आपलासा वाटत असताना
क्षण निसटून जातो हातून
वरवर भक्कम दिसणारा
तुटलेला असतो आतून
चिंतेपायी तोल घसरतो
नकळत, कठोर होते वाणी
सहज मग निघून जातं
डोळ्यातून नितळ पाणी
लाही लाही काळजाची
जाणवती ग्रीष्माच्या झळा
हेच कारण असावं बहुदा
त्याला लावेना कुणी लळा
थेंब टपोरे विरहाचे
झोडपून काढती काया
हात सोडता कुणीच नाही
डोळ्यांवर करण्या माया
मुक्कामाची इच्छा असताना
सुख, निरोप घेऊन जातं
पाहुण्यापरीच ते शेवटी
जरी, घनिष्ट असलं नातं
परतून येईल कधीतरी
मज आस एवढी होती
जप करताना निखळले
मालेतून सारे मोती
@ सागरराजे निंबाळकर
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !