-- दौत पांडुरंग माझा --
कधी आसूड ओढते
कधी माया हळुवार
खचलाच धीर कधी
देते लेखणी आधार ।।१।।
लेखणीच्या बळावर
कैक शिखरे गाठली
उंची माझ्या अक्षरांची
इंचा-इंचाने वाढली ।।२।।
जर वाटले एकटे
तीच येते सोबतीला
कशा वर्णाव्या शब्दात
तिच्या अगणित लीला ।।३।।
आज आहे जे-जे काही
लेखणीची देण सारी
"दौत" पांडुरंग माझा
"टाक" पंढरीची वारी ।।४।।
ऋण माझ्या लेखणीचे
कधी फिटणार नाही
माझ्या डोईवर तिचा
आशीर्वच बारमाही ।।५।।
@ सागरराजे निंबाळकर, ठाणे
टीप :- "टाक" म्हणजे लाकडी लेखणी
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !