कशा गर्भार राहतात कळ्या नी
कधी जन्म घेतात फुले
तसंच काहीसं जगणं माझं
साथीला शेतशिवाराचे झुले
मशागत करतो नांगराने मी
खत बियाणं खोलवर रुजवून
विनवणी मेघराजाला बरस थोडा
काळ्या आईची कूस उजवून
रानोमाळी पसरता सुगंध, वाटे
खुणावतेय कोणीतरी वेळ हेरून
किणकिण ऐकू येते अध्येमध्ये
सर्जा राजाच्या पैंजनाला घेरून
दोन वेळची चटणी भाकरी अन
रात्री चादर नभाची, पांघरायला
पुन्हा तेच चक्र पहाटेच्या प्रहरी
साथीला सर्जा राजा नांगरायला
जास्त काही मागणं नाही माझं
शेतशिवार हिरवाईने नटून रहावं
आळविता राम कृष्ण हरी राऊळी
पांडुरंगाने माझ्या, मजकडे पहावं
@ *सागरराजे निंबाळकर*
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !