संसाराचं गाणं (वंशमणि वृत्त)

----- संसाराचं गाणं -----

वंशमणि (८+८+४)

आठवते का भेट आपुली प्रेमळ
मला घायाळ करणारे ते डोळे
झाला विवाह लाखात एक न्यारा
ओंजळीत ह्या आनंदाचे गोळे

गुंतला जीव एकमेकात कधीच
कधीच आपण आई बाबा झालो
लाभली परी गोंडस लोभस हसरी
सुखाच्या सरित मी चिंबचिंब न्हालो

एका क्षणात होतात वाद आणिक
उलगडतं मग हे भांड्याचं कोडं
मोडली घडी जर चुकून, तर राणी
सावर तू अन ऐकावं मी थोडं

कशाला हवे रुसवे फुगवे सखये
गा कधीतरी संसाराचं गाणं
तुझ्या न माझ्या प्रेमास साक्ष आहे
हर्षोल्हासी हे खणखणीत नाणं

मोठी झाली मुलगी आता अपुली
परक्याचं धन, मन देईना ग्वाही
सानुलं मूल गोजिरं फूल माझं
तिच्यासम तीच दुसरं काही नाही

असंच असतं संसाराचं गाणं
प्रारब्धाच्या खेळात दंग सारे
विसरुन सारी दुःखे चिंता गगनी
वाहती नित्य समाधानात वारे

@ *सागरराजे निंबाळकर*
       उल्हासनगर, ठाणे