मोलकरीण झाले, हेच चुकले माझे
समाजाच्या दृष्टीने, सुख हुकले माझे ।। धृ ।।
सांभाळ करते माझ्या, प्रेमळ मुलांचा
पैसा अडका ना, मोह सुवर्ण डुलांचा
संकटात कधी ना, धैर्य झुकले माझे ।। १ ।।
काबाडकष्टात खर्चली, हयात सारी
तरी मी स्वतःस मानते, आनंदी नारी
खोल जाऊन डोळे, ओठ सुकले माझे ।। २ ।।
मान सन्मान तसा, कमी मिळाला मला
थोडक्यात समाधानाची, शिकले कला
कधी ना खंत, क्षण काही मुकले माझे ।। ३ ।।
@ *सागरराजे निंबाळकर*
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !