तुटलेली पतंग

तुटलेली पतंग नियतीची
मीच माझ्या हातांनी झेलली
ही अद्वितीय किमया मी
सत्संगाच्या मार्गाने पेलली

दोरा केला कलागुणांचा अन
अपेक्षित तेवढाच हवेत राहिलो
इतरांना कापण्याच्या नादात
कधी ना वादळापरी वाहिलो

कन्नी म्हणजे हृदय आहे माझं
समतोल दोहो बाजूस सारखा
बांधणीत चुकलोच जर का कधी
त्या दिवसाच्या सुखास पारखा

संक्रांतही येते कधीकधी संकटांची
वादळवारे अगदीच पुढ्यात वाढतात
तंगूसापरी धैर्य माझं कणखर म्हणून
कर्म हरेक प्रसंगातून बाहेर काढतात

आत्मारूपी पतंग भिडता गगनाला
बेधुंद बरसतात सुखांच्या सरी
अनुभूती येते दैवी चमत्काराची
वाटतं नित्य विहरावं त्या पतंगापरी

तुटलीच पतंग जर कधी आकस्मिक
आशेचा किरण तिला धरण्या धावतो
जसा संगम होऊन साऱ्या सरितांचा
सर्वांना शेवटाला सागरच पावतो

@ *सागरराजे निंबाळकर*