रोखून श्वास मी पेटणारी आग झालो
लढता लढता वादळाचा भाग झालो !! धृ !!
सूर माझे अताशा हे निनादू लागले
स्वर भेदणारे काळजावर डागले
मैफिलीत मी आळविणारा राग झालो !! १ !!
सोंग घेतलेल्याला कसे जागे करावे
प्रयत्नांची शिकस्त, तरी उणे ठरावे
कधी चांदणं कधी पहाट जाग झालो !! २ !!
कोडे आयुष्याचे कधी कुणास कळते
ठेच लागताच जखम भळभळते
रित्या ओंजळीने अमूल्यसा त्याग झालो !! ३ !!
@ *सागरराजे निंबाळकर*
कधी कधी एकटं असण्याचा त्रास होतो
तेवढाच आल्हाददायी प्रवास होतो
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !