Wednesday, June 19, 2019

काव्यस्पंदन चित्रकाव्य

--- दगडाचे ओझे ---

बालकाच्या हाती येते
जेव्हा दगडाचे ओझे
व्यर्थ देवाची किमया
व्यर्थ अल्लाहचे रोजे

पेच हा गरिबीचा की
व्यसनाची सारी बाधा
खेळ खेळण्याच्या वयी
थकतोय जीव साधा

लाखो दगड फोडून
कोरतोय शिल्प न्यारं
परिस्थिती शिकविते
पेलावया जड भारं

डोई रक्तवर्णी ज्वाळा
पाय कोवळे पोळती
वाचा बोबडी बाळाची
सारा हिशोब घोळती

ठाव नाही जाते कुठे
माझी नागमोडी वाट
तरी करतोय सर
रोज अवघड घाट

@ *सागरराजे निंबाळकर*
       उल्हासनगर, ठाणे

No comments:

Post a Comment

आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !