-- चित्र माझ्या संसाराचं --
चुलीवर थापते मी
माझी लाखाची शिदोरी
भाकरीचा चंद्र गोल
जणू आरसा बिलोरी
धूर चुलीचा साहून
काळाकुट्ट झाला हंडा
मनोभावे राबण्याचा
त्याने पाडला पायंडा
रोज मायेने पडते
पीठ बेलण्याची गाठ
माझ्या हाताच्या स्पर्शाने
सुखावते पोळपाट
कैक पिढ्या सांभाळल्या
अशा भिंती ह्या भक्कम
मिळणार नाही पुन्हा
लाखो खर्चून रक्कम
चित्र माझ्या संसाराचं
माझं मीच रेखाटते
नित्य वाहत्या झऱ्याचे
पाणी कधी का आटते?
@ *सागरराजे निंबाळकर*
उल्हासनगर, ठाणे
८८७९८९७७९७
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !