------- अस्तित्वाचा गंधार -------
जेव्हा एकटं एकटं वाटायचं अन
नव्हतं कुणी पुसायला डोळे
काय होईल माझं अताशा
यायचे भीतीने पोटात गोळे
चालायचो लख्ख प्रकाशात तरीही
डोळ्यांपुढे असायचा काळाकुट्ट अंधार
जाई, जुई, निशिगंधाच्या गर्दीत
हरवलेला माझ्या अस्तित्वाचा गंधार
सतावणारे प्रश्नावर प्रश्न आणि
उत्तरांची निशब्द राहण्याची भूमिका
चालत राहायचं निरंतर अशावेळी
सोबतीला असतेच पायवाट श्रुतिका
आधाराची पर्वा करावीच कशाला
निराधारांचे पण चालतातच श्वास
दाह सोसला एकदा वास्तवाचा की
होत नाहीत मृगजळासम आभास
आर्यसत्य उमगलं निरोपाच्या क्षणी
एकटा आलेलो नि एकटंच जायचंय
कोणी होवो न होवो आपुलं येथे
आपण मात्र साऱ्यांचे व्हायचंय
🍃🍃 सागरराजे निंबाळकर 🌿🌿
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !