-- खेळ नियतीचा --
खेळ नियतीचा कळतो कुणाला
जरी पाहिले, नियम तपासून
कसा उसळतो चेंडू वास्तवाचा
पाहायचं फक्त आ वासून
-------------------
धावलो भौतिक सुखाच्या पाठीमागे
जशी खेळतात अंगणात लंगडी
नंतर उमगलं हा खेळ नव्हे साधा
इथे असते प्रत्येकाला स्पर्धा तगडी
--------------------
जाळीत टाकावा चेंडू ज्याप्रमाणे
त्याप्रमाणे पुण्य माझे मी साठवले
तेव्हा कुठे मिळाला जन्म मानवाचा
विधात्याने पुन्हा मज येथे पाठवले
----------------------
जरा उसंत मिळता संकटातून
दुःखे मला, खो देत राहिली
उरल्या ताकदीनिशी धावताना पुन्हा
वाताहत माझ्या डोळ्यांनी पाहिली
@ सागरराजे निंबाळकर
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !