ठेवला आहे दगड मी काळजावर
पापण्यांवर येत गेला भार माझ्या
दुःख हृदयाच्या तळाशी साचल्यावर
वाचल्या नाहीत कविता मग पुन्हा मी
बोलक्या डोळ्यात सगळे वाचल्यावर
लागली चिंता सतावू पाखरांची
गाठण्या घर वेळ इतका लागल्यावर
मारल्या इच्छा कधीच्या मीच माझ्या
का खुनाचा आळ घेऊ मी कुणावर
~ सागरराजे निंबाळकर
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !