रोज नशिबात जर रात्रभर जागणे
जीर्ण वाड्यातला कोपरा मी सुना
भाग आहे मला एकटे राहणे
वेदनेची सवय लागली रोज की..
शक्य होते सहज दुःख सांभाळणे
सांग मांडू कशा भावना नेमक्या
होत नाही कधी आपले बोलणे
ऐकले ना कधी ईश्वराने तुझे
काय असते असे एवढे मागणे
आज घालून गळ वाट अडवू नको
शक्य नाही मला आणखी थांबणे
मी कुणाचातरी काठ आहे अता
सागरासारखे थांबवू वाहणे
~ सागरराजे निंबाळकर
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !