गातो, डुलतो "विठ्ठल"
माझ्या हिरव्या शेतीत
दृश्य पाहून वाटते
जणू आलो पंढरीत
काळ्या मातीचा सुगंध
माझ्या श्वासात भिनतो
थेंब पावसाचा जेव्हा
रान सारे भिजवतो
गहू, ज्वारी, बाजरीची
पिके आहेत सुखात
पोसूनही साऱ्या जगा
नम्रतेने वागतात
सर्जा-राजाविना कशी
शोभा येणार घराला
मुकी असली तरीही
जीव देतात जीवाला
दोन वेळच्या घासाची
होत नाही परवड
सुरू राहील जोवर
नभातली गडगड
मनाजोगं झाल्यावर
कसा आवळू कासरा
शेती मायबाप माझी
तीच हक्काचा आसरा
दिस येतात सोन्याचे
फक्त सोडू नये आशा
एका रेषेत नसतो
कधी सुखाचा "नकाशा"
~ सागरराजे निंबाळकर
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !