पत्र निनावी

~ पत्र निनावी 

आयुष्याच्या, वाटेवरती

पडझड कायम, होतच असते 

सावरण्याला, पुन्हा नव्याने

केवळ थोडे, धैर्य लागते

हरूनही जो, जिंकत जातो

सलाम करते, दुनिया त्याला

भाग्यासोबत, कर्मही हवे

ध्येय गाठतो, कळते ज्याला

रडणे-हसणे, पडणे-उठणे

आयुष्याचा, खेळ निराळा

आनंदाला, कवेत घ्या अन् 

दुःखाला या, नकळत गाळा 

छळले जर का, एकांताने 

विविध रसांची, गाणी गावी

हवा कशाला, पत्ता कुठला

लिहू एकदा, पत्र निनावी

~ सागरराजे निंबाळकर

एक कोपरा

एक कोपरा, काळजातला

तुझ्याचसाठी, होतो हळवा 

क्षणात असतो, तप्त उन्हाळा

क्षणात होतो, वसंत हिरवा

~ सागरराजे निंबाळकर

अल्फाज मेरे

अल्फाज पढ़ लेती है वो मेरे

मगर, जज़्बात नहीं समझ पाती

फिर भी एक साथ है हम

जैसे होते हैं दिया और बाती

@ सागरराजे निंबालकर

गले लग जाता हूं

खामियां यकीनन होंगी मुझमें

मगर, रिश्ता अच्छे से निभाता हूं

कभी उसे कहता हूं लग जा गले

कभी खुद गले लग जाता हूं

@ सागरराजे निंबालकर

इसी अदा पे

बहस कितनी भी हो दोनो में

आखिर वो दिल से लगाती है 

इसी अदा पे तो फिदा हूं 

जो दिल को सुकून दिलाती है

@ सागरराजे निंबालकर

वहीत माझ्या

~ वहीत माझ्या

अधूनमधून सुचते काही

बाकी विशेष नसते काही

प्रेम वेगळे केले जर का

माझ्या-तुझ्यात उरते काही?

हसशील किती खोटेनाटे

नजरेमधून सुटते काही?

केले नसते दुर्लक्षित जर..

वाद वाढले असते काही

येते काही ओठांवर तर..

ओठांमागे लपते काही

हळवा होतो जेव्हा-जेव्हा

वहीत माझ्या भिजते काही

धाव जरासा काळासोबत

एकाजागी मिळते काही?

▪️सागरराजे निंबाळकर

शेवटी

~ शेवटी..

का वाटलो मुलांना मी भार शेवटी

कामास फार आला शेजार शेवटी

आयुष्यभर स्वतःची मी राखली निगा

जडला तरी नको तो आजार शेवटी

उसणे दिल्याप्रमाणे जे प्रेम द्यायची

केले परत तिला ते साभार शेवटी

तू कर्म कर असे की, गेल्यावरी तुला

देतील चार खांदे आधार शेवटी

ताटात वाढते जी कायम मला-तुला 

मानू जरा तिचेही आभार शेवटी

▪️सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

सुरुवात मी

~ सुरुवात मी

जी न झाली कधी तीच सुरुवात मी

एकटी नांदते रोज दोघात मी

आठवेना अता नाव माझे मला

गुंतले एवढी आडनावात मी

मत जसे मांडले स्पष्ट सर्वांपुढे

येत गेले तशी फार वादात मी

बोलणे मोजके हासणेही विरळ

सांग घ्यावा कसा श्वास शहरात मी

चार भिंतीतल्या गार वाऱ्यामुळे 

गोठते सारखी आतल्या आत मी

"शुक्र" म्हणतो कुणी कोण म्हणतो "शनी"

दाखवावा कुणा नेमका हात मी

खर्च करतोस तू वीस ओळी उगा

मांडतो तेवढे फक्त शेरात मी

😊 सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

वाचतो मी

~ वाचतो मी..

कोण साधू कोण भोंदू सांगतो मी

माणसांना रोज इतके वाचतो मी

कीर्तनामध्ये शिकवतो मोह टाळा..

अन् घरी येताच नोटा मोजतो मी

प्रेमही तितकेच करतो मी तुझ्यावर

कारणे शोधून जितका भांडतो मी

पेरले जर का कुणी वाटेत काटे 

पाकळ्या समजून त्यावर चालतो मी

वारसा सांगू कशाला मी कुणाचा

मीच माझी जर गझल सांभाळतो मी

😊 सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

खयाल म्हणजे

~ खयाल म्हणजे..

शेरामधला अर्थ जसजसा बहरत जातो

प्रगल्भतेचा ठसा तसतसा उमटत जातो

किती वाचल्या कविता त्याला महत्व नाही

कोण कोळसा अन् हिरा रसिक ठरवत जातो

गल्लीमध्ये ज्याचा कोणी वाचक नसतो

"गौरव" साधा दिल्लीभर तो मिरवत जातो

विदर्भ, कोकण, नाशिक अथवा पुणे-मुंबई

जो-तो मोठा कवी स्वतःला समजत जातो

माझ्यालेखी खयाल म्हणजे "कोरी पाटी"

मनासारखा येईस्तोवर गिरवत जातो

😇 सागरराजे निंबाळकर, कल्याण