डोळ्यांतल्या खाणाखुणा ओठांवरी येतील का
तोडून सारी बंधने स्वच्छंद तू जगशील का
आयुष्यभर मी पोसल्या जखमा उरी वेड्यापरी
आतातरी हासायची मज कारणे मिळतील का
मी बाभळीचे झाड अन् नाजूक तू चाफेकळी
अंतिम क्षणी थोडा तुझा दरवळ मला देशील का
होते जिथे घर आपले माझ्या-तुझ्या स्वप्नातले
सांधायला "नाती" तिथे तू एकदा येशील का
जमते कुठे मांडायला सगळे मला हृदयातले
मी अक्षरे होईन तू कविता, गझल होशील का
सागरराजे निंबाळकर
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !