(दोन लघुंचा एक गुरू अशी सूट घेऊन)
मनात माझ्या तुझ्या स्मृतींचा
अजून वावर तसाच आहे
क्षणात हसतो क्षणात रडतो
हताश सागर तसाच आहे
कसा हसू मी बळेच आता
चुकूनही भेटलीस जर तू
दिलास आंदण मला दुरावा
जसा अगोदर तसाच आहे
निराश केले मला सुखाने
जमेल तितके जमेल तेव्हा
उभा तरी मी हसून कायम
सुखाबरोबर तसाच आहे
विरह तुझा मी सहज पचवला
गृहीत धरले उभ्या जगाने
कधी न विझलो अजून जळतो
तुझ्या समांतर तसाच आहे
गझल म्हणू की अखंड कविता
तुला कशी सांग हाक देऊ
तुझीच प्रतिमा, तुझाच आशय
तरल मनावर तसाच आहे
@ सागरराजे निंबाळकर, कल्याण
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !