▪️निवृत्तीचा उंबरठा
आधी 'लेक' मग 'नात'
घट्ट धरते अंगठा
भाळी नसतो 'बाईच्या'
निवृत्तीचा उंबरठा
देव मानून पतीला
सेवा अखंड करते
लेकरांच्या पायदळी
पान होऊन गळते
कधी राधा कधी मीरा
कधी नाव रखुमाई
उभी आहे युगेयुगे
एका विटेवर बाई
सारं पेलते खुबीने
तोल कधी ना ढळतो
त्रास अंतरी होणारा
तिचा तिलाच कळतो
एकदाच तिच्या जागी
पाहू स्वतःला ठेवून
काही क्षण का असेना
पण निवृत्ती देऊन
▪️ सागरराजे निंबाळकर, उल्हासनगर
मो - ८८७९८९७७९७
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !