▪️बेड्या
एकटाच आलास जगी तू
एकट्यालाच जायचंय वेड्या
का मग विनाकारण पायात
तू अडकवून घेतोस बेड्या
कोणी न ठेवेल स्मरणात
तुझी चार दिसांची मुशाफिरी
वरवरची वाटत असली जरी
शोकांतिका ही आहे गहिरी
सुख, समाधान शोधावं लागतं
दुनिया दुःख न मागताही देते
आलीच दया तर देते दिलासाही
पण त्यावरही दुपटीने व्याज घेते
ठरव अता तुझं तूच वेड्या
जगी या नेमकं काय करायचं
रंगवायची रांगोळी ठिपक्यांची की
शिल्प कोरून वेगळं ठरायचं
▪️सागरराजे निंबाळकर
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !