शेर माझे

~~ शेर माझे..

आसवे गाळली मौनही पाळले

हाय ! दुःखा तुझे केवढे चोचले

योग येतो असा छान केव्हातरी

आज मोजू प्रिये श्वास श्वासातले

मीच माझे मला दुःख आंदण दिले

गोल फिरते जसे पीठ जात्यातले 

एवढ्याने कुठे नष्ट होईन मी

घास तू चांगले बाण भात्यातले

शेर माझे तुला सांग कळतील का?

शोधले जर सतत दोष गझलेतले

😊 सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

जीव जडला

~~ जीव जडला

प्रेम कळले भांडल्यावर

तू जराशी हासल्यावर

मी कुणाचा कोण माझे

श्वास घेणे सोडल्यावर

चालणे शिकलो सरळ मी

ठेच मोठी लागल्यावर

अक्षरांवर जीव जडला

पुस्तकांना वाचल्यावर

मोकळा संवाद होतो

वेळ थोडा काढल्यावर

आसवे डोळ्यात आली

वेदनांनी घेरल्यावर

काय फेरे काय वचने 

प्रेम सगळे संपल्यावर

@ सागरराजे निंबाळकर

वावर तसाच आहे

लगालगागा लगालगागा लगालगागा लगालगागा

(दोन लघुंचा एक गुरू अशी सूट घेऊन)

मनात माझ्या तुझ्या स्मृतींचा

          अजून वावर तसाच आहे

क्षणात हसतो क्षणात रडतो

          हताश सागर तसाच आहे

कसा हसू मी बळेच आता

          चुकूनही भेटलीस जर तू

दिलास आंदण मला दुरावा 

          जसा अगोदर तसाच आहे

निराश केले मला सुखाने 

          जमेल तितके जमेल तेव्हा

उभा तरी मी हसून कायम

          सुखाबरोबर तसाच आहे

विरह तुझा मी सहज पचवला

          गृहीत धरले उभ्या जगाने 

कधी न विझलो अजून जळतो

          तुझ्या समांतर तसाच आहे

गझल म्हणू की अखंड कविता

          तुला कशी सांग हाक देऊ

तुझीच प्रतिमा, तुझाच आशय

          तरल मनावर तसाच आहे

@ सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

मुसाफिर

जो है ही नहीं दिल में

वो, जुबां पे कैसे आएगा

मुसाफिर की तरह आया वो

लगता है वैसे ही जाएगा

😇 सागरराजे

शाप गरिबीचा

~ शाप गरिबीचा..

भूक लागली तरीही

पोट होईना नाराज

काय असते सोसणे

मला कळतेय आज

पंचपक्वान्नाचे ताट

गेले नजरेपुढून

शांत केले कसेबसे

गळ जीभेला घालून

शाप गरिबीचा जेव्हा

साथ जन्मभर देतो

योग भूक मारण्याचा

इथे दररोज येतो

कुणा काळजी दाण्याची

कुणी फेकतो सहज

सांभाळता येत नाही 

असा भूकेचा ऐवज

देवा विनवतो तुला

नको देऊ असे पोट

रोज लागते ज्यामुळे

गरिबीला गालबोट

@ सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

वृत्त जगतो

~~ वृत्त जगतो..

आत माझ्या धैर्यशाली वाहतो सागर

स्वार मी ऐटीत होतो रोज दुःखावर

डाव सारे ओळखावे वेळच्यावेळी

अन्यथा होतो खुबीने आपला वापर

मी तसाही एक उपरा गाव नसलेला

भार टाकू मी कसा मग फार कोणावर

मी अनामिक झाड आहे सावली देतो

नाव माझं कोण घेतं पान गळल्यावर

मी गझलचे वृत्त जगतो शक्य तितक्यांदा

तृप्त होतो श्वास माझा शेर लिहिल्यावर

😊 सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

अश्क क्यों आते

अश्क क्यों आते..

तुला पैसा हवा होता हवे होते मला नाते

बताओ दिलरुबा कैसे तुम्हारे साथ हम आते

मला माहीत असते जर तुझ्या डोळ्यात खुपतो मी

हमेशा के लिए दुनियाँ तुम्हारी छोड़कर जाते

तुला मस्जिद, मला मंदिर तुझा अल्ला विठू माझा

अगर ये भेद ना होता हमेशा एक कहलाते

तुझ्या पश्चात घर आई रिकामे वाटते आहे

चले आओ न यूँ रूठो अकेले जी नहीं पाते

फुलांनी घात केल्यावर जवळ केलेत मी काटे

असर है पाक जख्मोंका कलमसे अश्क क्यों आते

💔 सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

तुझ्यासाठी

~ तुझ्यासाठी..

कुणाला आपले मानू कुणाशी हात मिळवू मी

भला, दुर्जन खरे-खोटे कसे अन् काय ठरवू मी

उभा हा जन्म गेला पण.. तुझे अस्तित्व दिसले ना

कसा आशेवरी राहू कशाचे स्वप्न सजवू मी

हवे आहे तुला जे-जे निवड, घेऊन जा सारे

तुझ्यापासून काहीही कशाला आज लपवू मी

मला सांगायचे होते तुला कळलेच नाही ते

धडा मग शक्यतांचा हा कितीदा सांग गिरवू मी

तुला ऐकायचे म्हणजे अनोखी पर्वणी आहे

तुझ्यासाठी गझल, कविता कुण्या चालीत बसवू मी

😊 सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

शेर गझलेतले

~ शेर गझलेतले..

घाव सारे तुझे आत डोकावले

थांबले ना कधी दुःख डोळ्यातले

भेट होती जरी फक्त वाटेतली

घट्ट झाले किती बंध दोघातले

दे मुहंमद मला अन् तुला राम घे

संपवू भेद चल एकमेकातले

पाहतो विठ्ठला रोज मूर्ती तुझी

डोलताना सहज पीक शेतातले

मानले वृत्त मी जीवनाला जसे..

श्वास झाले जणू शेर गझलेतले 

▪️सागरराजे निंबाळकर, कल्याण

फार काही नको

~ फार काही नको

आतल्या आत मी हुंदका दाबला

जीव दुःखास मी एवढा लावला

होत नाही गझल पाळल्याने बहर

शेर अर्थासही पाहिजे चांगला

वाटते जे तुला तेच करतेस तू

वाढतो यामुळे वाद दोघातला

कोणते प्रश्न अन् कोणती उत्तरे..

सोडल्यावर सहज हात हातातला

फार काही नको फक्त ओंजळ हवी

थेंब डोळ्यातला एक झेलायला

▪️ सागरराजे निंबाळकर, कल्याण