----- दुर्मीळ झाले भेटणे -----
शक्य नाही रोज आता एकमेका पाहणे
(दिवस कसले आजचे दुर्मीळ झाले भेटणे)
गर्व होता माणसाला मी शहाणा एकटा
भोवले बघ आज त्याला व्यर्थ सारे वागणे
संकटाला मित्र माझा मानतो मी, त्यामुळे
काय सांगू दुःख माझे काय देऊ कारणे
मोद सारा गोठला अन शुष्क झाल्या भावना
का तरीही जिंदगीला देत जातो दूषणे
जागलो मी कैक रात्री विरह साहूनी सये
सोड आता तू अबोला हेच माझे मागणे
एकट्याने यायचे अन एकट्याने जायचे
भाग आहे येथ साऱ्या सत्य हे स्वीकारणे
@ सागरराजे निंबाळकर
मो - ८८७९८९७७९७
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !