-- माझ्या माहेरची नाती --
आठवांच्या येता सरी
जाते मोहरून माती
बघा लाखात सरस
माझ्या माहेरची नाती
प्रातःकाळी होते नित्य
दारी सडा संमार्जन
अंगणात पूजते मी
तुळशीचे वृंदावन
फळा फुलांसवे बाग
किती मजेत डोलते
आनंदली जाई जुई
कानी हळूच बोलते
शीळ घालता वाऱ्याने
कसा झुलतो झोपाळा
जशी जोजविते आई
निजविण्या तान्ह्या बाळा
सर्जाराजा माझा बाप
माय गोठ्यातली गाय
ऋणातच राहूनिया
तिचे वंदिते मी पाय
एकजीव होता असे
सदा फुलतो संसार
मला मिळते माहेरी
माया साऱ्यांची अपार
@ सागरराजे निंबाळकर
खूप सुंदर रचना!माहेरच्या वाटेवर नेले!!
ReplyDelete