स्वतःची सावली आहे

जराशी चूक होती पण किती मी भोगली आहे

मला सोडून गेली ती स्वतःची सावली आहे

घराची काय सांगावी अवस्था बाप गेल्यावर

फिकी पडलीय होळी अन् दिवाळी लांबली आहे

तुझ्या पश्चात केला मी स्वतःचा त्याग वरचेवर

तुझे माहीत नाही पण प्रथा मी पाळली आहे

सहज नाही हसू आले कधी ओठांवरी माझ्या

उराशी लेकरागत मी व्यथा सांभाळली आहे

कधी होतेस कविता तू, गझलही वाटते केव्हा

कसा विसरू तुला आई सवय जी लागली आहे

~ सागरराजे निंबाळकर