ऋतू पावसाळी अन्, त्यात तुझी साथ
एकरूप होती जसे, तेल आणि वात ||धृ||
ठेच मला लागते नि, पाणी तुझ्या डोळी
लाखात एक आपली, जोडी साधीभोळी
निरांजन होईन मी, ओवाळण्या तुला
घेऊ सुखाने हिंदोळे, बांधू असा झुला
तुझ्यापाशीच शेवट, तूच सुरूवात ||१||
नको शपथा कुठल्या, नकोत वचने
राणी आपली कायम, जुळतील मने
भांडेल जो आधी तोच, घेईल माघार
अलिखित एक असा, करूया करार
लाख येऊदे संकटे, सोडू नको हात ||२||
तुझ्या माझ्या संसाराची, न्यारीच कहाणी
लिहाया घेतली तर, गाजतील गाणी
जगू स्वच्छंद नेहमी, मोजू नको वय
जीवनी कधी कुठला, नको अभिनय
युगेयुगे एकमेका, ठेऊ काळजात ||३||
😊 सागरराजे निंबाळकर, कल्याण
No comments:
Post a Comment
आपल्या अभिप्रायाबद्दल मनःपूर्वक आभार !