विरह

जीवनाच्या थोडंसं पलीकडे आणि मृत्यूच्या थोडंसं अलीकडे जी अवस्था असते तिलाच "विरह" म्हणतात

चांदण्याही

चांदण्याही आता 

पूर्वीसारख्या लुकलुकत नाहीत

चंद्र हरवला की ढग दाटले

कारण, त्यांचं त्यांनाच माहीत

~ सागर

शिकतो आहे

~ शिकतो आहे

नावापुरते जगतो आहे 

दुःखामध्ये बुडतो आहे

गर्दीमध्ये नात्यांच्या मी

पुन्हा एकटा पडतो आहे

हाक दिली की जातो धावत

इथेच तर मी फसतो आहे

जीव जाईल बहुदा आता

हल्ली इतका झुरतो आहे

नकोस ढाळू अश्रू वेड्या

स्वतः स्वतःला म्हणतो आहे

केवळ पणत्या जळत नाहीत

बघा.. दिवाही जळतो आहे

पंगत आहे श्रीमंतांची

इथे कुठे तू बसतो आहे

मेल्यावरही सुटला नाही

आत्मा इथेच फिरतो आहे

हसवत होता सर्वांना जो

तोच नेमका रडतो आहे

कुणी कुणाचा नसतो सागर

रोज नव्याने शिकतो आहे

~ सागर निंबाळकर

भास होत आहे

आता जातोय जिथे-जिथे

तिथे तुझाच भास होत आहे

बाकी ठीक आहे तसा मी

इतकाच काय तो त्रास होत आहे

येशील आज न उद्या माघारी

मनाने आस धरली आहे 

लवकरात लवकर व्हावं सगळं

इच्छा एवढीच उरली आहे 

~ सागर

सुंदर जोडा

~ सुंदर जोडा..

हळूहळू का, होईना पण..

नाते अपुले, होवो स्थावर

तयार आहे, झेलाया मी

आसवे तुझी, तळहातावर

श्रावणातल्या, सरींसारखा 

असतो वावर, सुखदुःखांचा 

जन्म जरी हा, एक लाभला

संसार करू, युगायुगांचा

रुसवे-फुगवे, सोडू आता

लक्ष्य आपले, छोटे नाही

दुर्लक्ष जरा, करशील ना तू 

चुकले जर का, माझे काही

तुझी सावली, होण्यासाठी

जळेन मीही, उन्हात थोडा

दिसेल शोभून, लाखामध्ये

तुझा नि माझा, सुंदर जोडा

वात दिव्याची, झाली जर तू

तेल त्यातले, असेल "सागर"

पार्वती तुझे, नाव ठेवतो

म्हणशील मला? भोळा शंकर

~ सागरराजे निंबाळकर

सवाल

किसीके दिल को छू जाऊ

इतनी कहाँ मजाल मुझमें

ढूँढ रहा हूँ जवाब उसका

छिपा है जो सवाल मुझमें

~ सागरराजे

कळेना नेमके कारण

~ कळेना नेमके कारण

सुटेना पेच हा आता मरावे की जगावे मी

कळेना नेमके कारण किती अन् का झुरावे मी

तुझ्या पश्चात जगणे हे निरर्थक वाटते राणी

लिहावी कोणती कविता कुणाचे गीत गावे मी

मला दे दुःख तू सगळे नको पर्वा कशाचीही

मलाही वाटते कायम तुझ्या कामास यावे मी

उजेडाची सवय जडली अता अंधार सोसेना

उद्याचे स्वप्न सोनेरी कसे, केव्हा पहावे मी

कधी हसते, कधी रडते छटा लाखो मनाच्या या

अशा पेचातुनी कुठवर स्वतःला सोडवावे मी

🧿 सागरराजे निंबाळकर

विरासत

कत्ल कर दिया अरमानों का

तब जिंदगी का गुलिस्ताँ खिला है

दोबारा ना पुछना साहब हमें

विरासत में क्या मिला है

~ सागरराजे

काय नेमके

काय नेमके, असेल कारण

सावलीतही, ऊन भासते

जवळ करेना, आज मला ती

एरव्ही जसा, जीव लावते

~ सागरराजे निंबाळकर

सवलत द्यावी

वाटत आहे, आता सारखे

दुःखाने या, सवलत द्यावी

रात्र जशी ही, शीतल असते 

सकाळसुद्धा, तशीच यावी

~ सागरराजे निंबाळकर